Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2014-05-30 07:00:00 • 5 min lezen

Eagles in Sportpaleis Antwerpen

 

Het concert

In bijna 3 uur geven de Eagles een indrukwekkend overzicht van het rijke oeuvre dat zij sinds de seventies hebben opgebouwd. De twee bandleden van het eerste uur: Glenn Frey en Don Henley beginnen het concert met een akoestisch nummer ‘Saturday Night’ van hun tweede album (Desperado). Even later aangevuld met bassist Timothy Schmitt en gitarist Joe Walsh passeren, tot aan de pauze, hun hits uit de beginperiode de revue, zoals: ‘Tequila Sunrise’, ‘Best Of My Love’, ‘One Of These Nights’, ‘Peaceful Easy Feeling’ en ‘Lyin’ Eyes’. Het is verrassend dat gitarist van het eerste uur, Bernie Leadon, zich ook bij het gezelschap voegt. Hij was degene die zich, na het album ‘One Of These Nights’, niet meer kon vinden in de nieuwe (meer rock georiënteerde) richting die de band op wilde en zich liet vervangen door Joe Walsh, die overigens tijdens het concert twee solonummers mag spelen. Dit in tegenstelling tot Don Henley, die toch prachtige liedjes heeft gecomponeerd, zoals ‘New York Minute’ en ‘Boys of Summer’, maar ze blijkbaar niet mocht of wilde uitvoeren tijdens deze tour. Bijzonder jammer, want de man is gezegend met een karakteristiek en warm stemgeluid. Gelukkig neemt hij vanavond bij een groot aantal nummers de solozang voor zijn rekening, dat hij veelal combineert met het spelen op de drums; op zich al een knappe prestatie. Tussen de nummers door vertelt Glenn Frey over hun eerste repetities: “We repeteerden in een hok dat 6 dollar per dag koste, nu betalen we 6000 dollar” en  over hun krappe budget: “Don en ik sliepen samen op Mulholland Drive, maar wel in aparte kamers”.

 

Na de pauze pikt de band, die tijdens het concert is aangevuld met maar liefst zes muzikanten de draad op vanaf hun vijfde album (‘Hotel California’) en hun zesde album (‘The Long Run’), met pareltjes als: 'Pretty Maids All In a Row', 'I Can’t Tell You Why', 'Love Will Keep Us Alive', 'New Kid In Town' en 'Heartache Tonight'. Na 23 songs is het tijd voor de eerste toegift: ‘Hotel California’, waarvan de gitaarsolo feilloos gespeeld wordt door Joe Walsh en de meegereisde sessiegitarist. ‘Hotel California’ is overigens een metafoor voor de schaduwzijde van de Amerikaanse droom. De tweede toegift beslaat drie nummers: ‘Take It Easy’ (geschreven door Jackson Browne), ‘Rocky Mountain Way’ (een solohit van Joe Walsh voordat hij bij de Eagles kwam) en als afsluiter het indringende ‘Desperado’.

 

De conclusie Een uitverkocht Sportpaleis heeft waar voor zijn (dure) kaartje gehad: een perfect uitgevoerde show, met prachtige close harmony zang van de vier heren, een retrospectief in een rijk verleden van een van de grootste bands uit de vorige eeuw, kortom een bijzonder geslaagde avond! Mijn bucketlist is weer een stukje korter geworden.

Deel via social media: