Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR SANDER DE MAN
2014-10-07 07:00:00 • 7 min lezen

Future Islands in de Melkweg

Wat een optreden bij David Letterman al niet teweeg kan brengen. Voor Future Islands is het de doorbraak bij het grote publiek. Het intense tv-optreden waarbij frontman Samuel T. Herring zijn malle pasjes en gekke bekken voor het eerst voor een breder publiek showt, wordt meer dan 2,5 miljoen keer bekeken op Youtube.

Dat de status van de band gegroeid is blijkt uit het feit dat de band in de uitverkochte The Max van de Melkweg zijn grootste optreden tot nu geeft. Dat is niet alleen dankzij de reputatie van de frontman van de band maar bovenal heeft Future Islands met het  album ‘Singles’ een van de beste platen van dit jaar afgeleverd. Het wordt dan ook een avond die vooral leunt op het nieuwere werk.  

 

Het concert Binnen twee nummers laat Herring het publiek uit zijn handen eten. Hij croont, grunt, schreeuwt en zingt zijn teksten alsof vanavond zijn laatste avond op aarde is. Daarbij kruipt hij over het podium, slaat zichzelf ongenadig hard op zijn borst en heft zijn armen de lucht in alsof hij de hulp van bovennatuurlijke krachten aanspreekt. Door het theatrale aspect van zijn optreden dreigt de rest van de band niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk op de achtergrond te verdwijnen. Het is bijna onmogelijk om niét naar hem te kijken. Toch is het de drummer van de band die met zijn machtige slagen het optreden muzikaal draagt. De bassist en toetsenist spelen onopvallend maar geheel in dienst van de muziek. De band is op elkaar ingespeeld en Herring neemt daarin alle ruimte om zijn soms bizarre act op te voeren. Zijn stem is echter na een zomer vol optredens niet meer zo goed en hij biedt tegen het einde van de avond zijn excuses aan voor zijn af en toe schorre geluid.

Al vrij vroeg in de set komt ‘Seaons (waiting for you)’ voorbij, wat door het publiek met gejuich wordt ontvangen. Na dit nummer is het publiek definitief om en wordt er gedanst, gesprongen en wordt er spontaan een ‘pit’ gebouwd. Na het laatste reguliere nummer wacht de band lang voor ze terugkomt met de toegift. Maar als het wachten dan beloond wordt vliegt de vlam in de pan en eindigt het optreden in een ouderwetse stage-invasion. Herring ziet het lachend aan; zijn performance is weer geslaagd.

Deel via social media: