Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR SUZANNE JACOBS
2014-09-28 07:00:00 • 10 min lezen

Golden Earring: gouwe ouwe in het gloednieuwe TivoliVredenburg

Golden Earring: een band die maar liefst al 53 jaar bestaat. Ikzelf, 27 jaar, heb deze muziek met de paplepel ingegoten gekregen. Mijn moeder, 62 jaar, was vroeger een groot fan van deze band en stiekem verliefd op George Kooymans (de gitarist). In 2012 kwam hun laatste album 'Tits 'n Ass' uit, maar een concert van deze Haagse band is altijd welkom. 

 

Het concert Hoewel de mannen allemaal zo'n 66 jaar zijn, was er genoeg energie te beleven in de Ronda. Het publiek is overwegend 50 plus, maar ook veel 30-ers zijn present. Het eerste nummer dat gespeeld wordt, 'In My House', komt uit het jaar 1967 maar oud en jong zingt mee en heeft gelijk de smaak te pakken. Nu het ijs gebroken is wordt de sfeer er alleen maar beter op en de mannen zijn in hun element. Van het album 'Tits 'n Ass' worden heel wat nummers gespeeld, maar ook de 'gouwe ouwe' worden niet vergeten. Natuurlijk horen we 'Another 45 Miles' en 'Twilight Zone'. Een leuke verrassing is de saxofonist die bij een paar nummers aansluit en de show steelt met zijn solo. 

De bassist, Rinus Gerritsen, lijkt het hele concert in zijn eigen wereldje te leven. Hij speelt strak, maar heeft nauwelijks contact met de andere bandleden en het publiek. Leuk om te zien dat George Kooymans en zanger Barry Hay juist veel met het publiek bezig zijn en daar de energie vandaan halen om nóg harder te gaan. Cesar Zuiderwijk, de drummer, gooit regelmatig een drumstokje het publiek in en daar wordt happig naar gegrepen.

Van begin tot eind lijken de heren het uitermate naar hun zin te hebben. Het nummer 'My First Cadillac' gaat hard, en bij 'The Devil Made Me Do It' maakt Barry duivelsoortjes op zijn hoofd en schreeuwt het uit. Er is ook tijd voor wat gevoelige nummers. Het nummer 'Going To The Run' wordt opgedragen aan Eddy (Barry: "Hope you're in heaven, Eddy!"). Dit nummer is geschreven voor een bevriende Hells Angel die is verongelukt. 

Natuurlijk komt ook de publiekslieveling 'When The Lady Smiles' voorbij. Ondanks heel wat gemiste noten van George (het "Oooooh noooo" aan het einde is natuurlijk vrij hoog!) barst de energie los en worden deze foutjes hem vergeven. Met 'Radar Love' als bijna-afsluiter wordt hier de kans gepakt om Rinus een flinke solo te geven in het adembenemende licht met een soort dubbele basgitaar. Dit is zijn moment. Hij blijft in zijn eigen wereld maar het publiek gaat met hem mee. Wat een krachtige solo! 

 

De conclusie Al 53 jaar samen, het nog steeds naar hun zin hebben op het podium en met zo'n energie spelen: ik doe het ze niet na. Af en toe voelt het wel alsof ze op de automatische piloot spelen, maar dit vergeef ik ze. Er is nog volop energie aanwezig en de muziek blijft gewoon heerlijk. Er werden een paar nog niet bekende nummers gespeeld. Zou er een nieuw album aankomen? En dan daarna weer een tournee? Of houden de mannen het voor gezien? Ik ben blij dat ik ze nu nog volop bruisend en vol energie heb gezien!

 

Deel via social media: