Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JEROEN JANSEN
2016-06-12 07:00:00 • 7 min lezen

Hiphopfestival Boogiedown pompt die bas in zomerse sferen

05 juni 2016 - Een echt zomerse dag en Boogiedown keert weer terug als outdoor hiphopfestival na een aantal jaar afwezig te zijn geweest. Wel in Eindhoven in plaats van Breda. Als locatie is gekozen voor Strijp-S. Alle ruimte en een omgeving die ook lekker urban aandoet. Een indoor skatebaan zit recht tegenover het terrein. Ook een winkelcentrumpje (Urban Shopper) waarin verschillende winkels onder één dak zitten ligt vlak naast het terrein. Onlangs is daar zelfs een platenzaakje geopend, die deze zondag ook open is. Helaas nog weinig hiphopplaten.

Terug naar het Boogiedown terrein. Het festival begint met zomerse hitte, maar wordt rustig opgebouwd. Hoewel rustig? Op het breakdance podium breekt Braz om 13:00 uur al helemaal los. Op het hoofdpodium is het om 13:30 uur tijd voor Potential Criminal om los te gaan. Hoewel er nog weinig publiek is, zijn de artiesten al actiever dan ooit. Braz springt alsof zijn leven er vanaf hangt. Al snel is Nanah Dae aan de beurt op het breakdance podium. Zij blijft lekker in de schaduw staan, want heeft zich met haar zwarte leren broek aardig vergist in het weer. Jay Way op het Canna hoofdpodium staat voor het eerst op een hiphop festival. Hij geniet en probeert ook hier zichzelf te blijven. Zijn nummer 'Cool Kid' legt het uit.

De eerste Amerikaanse rapper van vandaag is M.E.D., getekend bij Strones Throw. Hij had gehoopt later op te mogen treden en natuurlijk op het hoofdpodium, maar het weerhoudt hem er niet van het publiek te vermaken. Uiteindelijk zie je hem zelf toch ook zichtbaar genieten. De volgende Amerikaanse is Akua Naru. Zij komt niet met die pure harde raps, maar is eerder poëtisch en met een aardige scheut Soul.

De eerste rapper uit de buurlanden is Woodie Smalls uit België. Sinds zijn album 'Soft Parade' vorig jaar gaat het snel. Hij heeft de potentie om internationaal door te breken. Op het kleinere breakdance podium is vooral duidelijk dat hij geniet, getuige zijn met regelmaat terugkerende brede grijns. De volgende is wederom een rapper uit België: Tourist LeMC. De steeds bekender wordende tourist brengt zijn nummers met veel rust. Misschien komt dat omdat hij niet alleen hiphopartiest is, maar ook kleinkunstenaar. Hij legt daarmee telkens de nadruk op andere elementen. Totaal iets anders zijn de Amsterdamse jongens Yung Internet. Iets met coke, D'Angelo, crack, donnies, pakjes en ...coke. ;-).

Voor het hoofdpodium is het nu echt druk aan het worden. Dit lijkt het moment waarop Boogiedown pas echt begint. De Amerikaanse R.A. The Rugged Man is geen onbekende van Boogiedown. Hij weet mensen mee te krijgen met zijn raps. Springt gerust een aantal keren het publiek in om ze op te hypen. Hij accepteert niet dat men stilstaat, maar hij accepteert wel meer niet. Hoe lachwekkend ook, soms gaat hij wat ver. Hij trapt rechtstreeks op de lens van een videocameraman. Hij grijpt een waterfles en maakt de camera's voor zijn neus express nat, hij grijpt iemand in het publiek bij de keel, hij nodigt zo'n twintig man uit op het podium om naast hem te komen dansen en beveelt ze vervolgens het publiek weer in te springen. Diegene die dat niet doet trapt ie zelf het podium weer af, dreigt hij. Sommigen nemen dat iets te letterlijk en breken bijna hun benen tijdens de sprong over het hek frontstage. Maar goed, het publiek is los!

Op het andere podium is het tijd voor de breakdance finale gevolgd door De Likt. Als je deze gasten nog niet kent, dan komt het wellicht wat raar over. Rapper Jordy Dijkshoorn heeft een lange leren jas aan en daaronder sokken tot kniehoogte. Met zijn snorretje rapt hij er venijnig op los. En het wordt nog gekker als zijn leren jas uitgaat. Een glimmend rood strak broekje komt te voorschijn met daarboven zijn getatoeëerde borstkas. Allemaal zo fout, dat het goed is.

Fresku op de Canna stage is ietwat geëmotioneerd. Hij heeft zijn vriendin en dochtertje meegenomen en dochterlief kan het allemaal nog niet goed aan. Dit heeft wat gevolgen voor het begin zijn show. Hij wordt duidelijk afgeleid en werpt zo nu en dan een blik naar het VIP-podium waar zij opstaan. Fresku herpakt zich en laat af en toe zijn minder serieuze kant zien. Iets waar het publiek op zit te wachten. Dan toont hij zijn dikke buik en legt uit dat hij ook wel eens kreeft wil eten nu dat het kan. Tijdens zijn show komt ook Braz weer op het podium. Wederom spat de energie er vanaf. Aan het einde van de show komt zijn dochtertje op het podium en performt Fresku 'Ik Wil' met haar in zijn arm en op zijn schouder. Een trotse vader staat op het podium.

Op het breakdance podium staat inmiddels een aantal DJ's geprogrammeerd (Jengi Beats, Jarreau Vandal en Ganz). Zij trekken genoeg publiek die uit hun dak gaan of gewoon aan de zijkant op de bankenstellage aan het chillen zijn. De patatkraam er vlakbij doet goede zaken.

Dan Typhoon. Hij is blij dat hij weer eens voor hiphop-publiek mag optreden. Blootvoets als altijd en met zijn broer O-Dog als backup mc en crowdhyper. Het feest kan beginnen. Typhoon krijgt dat wel voor elkaar. Als je het nog niet warm had, dan nu wel. Even wordt het thema 'ethnisch profileren' volledig vergeten, hoewel Ty het zelf nog wel even aanstipt en mensen nog wel een boodschap mee wil geven, wat neerkomt op: blijf staan waarvoor je staat! Hoe druk het ook is, tegelijkertijd blijft het zo gemoedelijk. Broederschap is voelbaar, ongeacht wie je bent of waar je vandaan komt. Dat is wellicht Ty's grote kracht. Lobi da Basi.

Inmiddels wordt het donker en gaan we over naar de echte hoofdact van vanavond: EPMD. Met regelmaat zijn ze in Nederland te vinden en ze krijgen er geen genoeg van. Veel liefde is er voor de old school hiphop. De bas staat de hele dag al hard, maar nu wordt je letterlijk weggeblazen. Leek Erick Sermon backstage nog niet helemaal vrolijk, na een aantal klassiekers toont hij al weer zijn brede glimlach en geniet duidelijk van de respons van het publiek. Een paar t-shirts 2XL vliegen het publiek in. Het feestje zet nog even door, maar moet op gegeven moment toch tot een einde komen, zodat hiphoppend publiek alsnog de laatste zondagavondtrein naar huis kan halen.

Backstage viert de Boogiedown crew een eigen feestje. Wederom een geslaagde dag, waar uiteindelijk geen druppel viel of onweer in de verste verte te herkennen was. Tot een volgende editie, want dit smaakt naar meer.

Deel via social media: