Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2014-07-10 07:00:00 • 12 min lezen

Les Claypool’s Duo de Twang & Ben Miller Band in Doornroosje

Door Kneel van den Boom

 

Doornroosje heeft inmiddels afscheid genomen van haar pand aan de Groenewoudseweg. Het op één na laatste live-concert werd verzorgd door de beroemde bassist Les Claypool (Primus), die samen gitarist Brian Kehoe een duo vormt met de naam Duo de Twang.

Support was er van de Ben Miller Band, een hillbilly-blues trio gewapend met een arsenaal aan instrumenten. Nadat Billy Gibbons van ZZ Top deze band had ontdekt, nam hij ze als voorprogramma mee op tour en sindsdien gaat het ze erg goed af.

Ben Miller lijkt met zijn bluegrass-jugband rechtstreeks van een trailerpark in de Mississippi Delta geplukt compleet met zelfgemaakte instrumenten als een washtub bass, cigarbox-guitar en electrisch uitversterkte huisraad. Dat laatste werd bespeeld door percussionist Doug Dicharry, die een scala aan instrumenten blijkt te beheersen. Hij speelde drums, percussie, gaf een indrukwekkende trombonesolo weg en ging los met zijn elektrische wasbord met wah-pedaal. Even later maakt hij het helemaal bont als hij elektisch uitversterkte lepels(!), die hij met zijn effectenbak laat laat galmen en echo-en tot het niet meer leuk klonk. Dat klonk bijzonder leuk! De toch al steengoede countrynummers van de Ben Miller Band werden dusdanig opgeleukt met instrumentale show, dat publiek niet anders kon dan dolenthousiast reageren op dit hillbilly circus. Yeehaw!

Duo de Twang bestaat dus uit louter een bassist en een gitarist, maar het gemis van een drummer wordt ruimschoots opgevangen door de slap-bass van Les Claypool. De beste man heeft faam gemaakt met zijn autenthieke speelstijl, waar dan ook volop van genoten kon worden. Hij speelde op een soort steel-bas, waardoor het slapgeluid toch erg warm aanklonk. Het gitaarspel van Brian Kehoe bleef de meeste tijd wat op de achtergrond, af en toe gooide hij er geweldig rijk klinkende countrysolo’s overheen. Duo de Twang speelde wat nieuwe nummers, maar ook een stel covers, waaronder ‘Stayin Alive’ van The BeeGees.

Uiteraard kwamen er een heel stel Primus nummers voorbij, zelfs een klein stukje van de South Park intro mocht niet ontbreken. Dit alles met een flinke dosis humor en geouwehoer tussen de nummers door, wat door het publiek erg op prijs werd gesteld. Zo begon Claypool een verhaal over cannabisproductie in de VS en eindigde met de vraag of er in Nederland ook veel wiet geproduceerd wordt. Toen het publiek wat lauw reageerde zei Brian Kehoe in de microfoon: “Peoplo don’t like weed around here.” Daarop nam iemand het publiek de dwaze beslissing een volle fles bier richting Kehoe te gooien, die landde links naast zijn voeten en het bier spatte over het podium heen. Claypool reageerde op het incident: “Somebody has a very small penis out there… could the small-penised individual be removed? We don’t like people with small penises…

 

De conclusie

Het was een lange show voor een band zonder drummer, en de slap-loopjes van Claypool begonnen na verloop van tijd wat te vervelen. Even later kwam een crewlid het podium met de melding dat de biergooier uit de zaal was verwijderd, waarop Claypool tegen het publiek zei: “Good news ladies and Gentleman, the shithead has been removed,” wat met luid gejuich werd ontvangen. Tegen het eind van de show vroeg hij aan het publiek: “Is there somene here who can play amazing guitar?” Een kerel steekt zijn hand op, komt het podium op en krijgt Kehoes gitaar in zijn anden gedrukt. Hij draait hem om en speelt linkshandig ondersteboven samen met Les Claypool een mooi en technisch stukje funkrock, wat overduidelijk voorbereid maar desalniettemin indrukwekkend was. Net als Les Claypool zelf eigenlijk. Niets nieuws onder de zon in principe, maar zijn spel op de basgitaar blijft geweldig.

Deel via social media: