Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2012-06-04 07:00:00 • 10 min lezen

Lisa Hannigan stelt Tivoli teleur

De Ierse singer-songwriter Lisa Hannigan is weer even terug. De korte tour door Nederland van begin dit jaar was zo’n succes dat Hannigan afgelopen week nog drie concerten heeft gegeven, waaronder 1 in Tivoli.  Achtergrondzangeres van Damien Rice Jarenlang staat ze in de schaduw van singer-songwriter Damien Rice. De verlegen Lisa Hannigan is de stuwende kracht achter zijn hit ‘9 Crimes’, maar ondanks haar karakteristieke stem besluit Hannigan pas in 2007 om solo verder te gaan. Een debuutplaat volgt, alleen het succes laat nog even op zich wachten. Tot dit jaar, want haar tweede album Passenger wordt met open armen door critici en muziekliefhebbers ontvangen.  Sterke opening Het publiek is druk aan het praten wanneer plots de eerste klanken hoorbaar zijn van het liedje Little Bird. Zonder enige introductie is Hannigan gestart met het spelen van een akoestische versie van dit nummer. Samen met haar akoestische gitaar weet ze ieders mond te snoeren. Wanneer het nummer eindigt, start een luid applaus. Dan komen de vijf muzikanten op die Hannigan de rest van de avond zullen begeleiden op de mandoline, drums, gitaar en ukelele.  Korte piek, lang dal Hannigan begint sterk, maar piekt duidelijk te snel. De liedjes die volgen, doen de gedachten namelijk steeds verder afdwalen. ‘Wat zal ik morgen eten?’, en andere onbenullige gedachten onttrekken onbewust steeds verder de aandacht weg van het podium. Waarom lukt het Hannigan niet alle aandacht op zich te vestigen? Haar vocalen zijn sterk, de akoestiek in Tivoli is goed en op de band is ook niets aan te merken.  De kracht van Hannigan ligt bij haar karakteristieke stem; hees, warm en kwetsbaar. Haar kleine liedjes zijn persoonlijk, maar hoe kwetsbaar de liedjes ook intentioneel zijn, de performance van Hannigan is gesloten. Alsof er een betonnen muur tussen het publiek en de band staat. Op de unieke momenten dat Hannigan contact met het publiek probeert te maken en iets zegt, praat ze zo onduidelijk dat het gissen is naar wat ze nu eigenlijk zegt. Verder missen de meeste liedjes variatie, waardoor je vaak het gevoel krijgt steeds naar hetzelfde liedje te luisteren. Zelfs haar uptempo hit ‘What’ll Do’ kan het optreden niet meer redden. De live versie haalt het namelijk niet bij de albumversie. Live klinkt het als versnelde chaos, terwijl de albumversie juist vrolijke luchtigheid ademt. Het publiek heeft dan ook al snel geen zin meer om mee te dansen.  Teleurstelling Terwijl Lisa Hannigan zoveel credits opbouwt met haar album Passenger, ontbreekt het haar aan een live performance die je raakt en vastpakt. Dat is jammer, want dat weet ze met haar album wel te bereiken. Misschien nog even afkijken bij haar leermeester Damien Rice.

Deel via social media: