Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR SANDER DE MAN
2015-02-16 07:00:00 • 9 min lezen

Luke Sital-Singh maakt indruk

Luke Sital-Singh werd door de BBC opgenomen in de jaarlijkse Sound of 2014. Waar lijstgenoot en collega George Ezra al snel door het grote publiek werd opgepikt, moet Sital-Singh het doen met de kleinere zaaltjes. Dat dit een stuk intiemer is, spreekt voor zich. Door de intimiteit komt de muziek van Luke Sital-Singh beter tot zijn recht dan in de grotere zalen. Vanavond speelt hij voor een redelijk gevulde EKKO in Utrecht.    Het optreden De supportact komt vanavond van Casper Adrien.  Adrien is van het Utrechtse muziekcollectief Knalland, een groep jonge muzikanten uit Kanaleneiland, Utrecht. Hij weet wat zijn rol vanavond is; het publiek enigszins opwarmen voor Sital-Singh. Het lukt hem niet de aandacht van het publiek vast te houden. Het valt hem zichtbaar zwaar en het lijkt zelfs wel of hij opgelucht is dat zijn show erop zit.  Terwijl de zaalmuziek nog speelt en de lampen nog aan zijn staat hij daar ineens; Luke Sital-Singh. Een charmante kerel, met hipsterbrilletje. Hij geeft aan dat het zijn eerste optreden van 2015 is nadat hij 2 weken ziek is geweest. Dat is vanavond echter niet te merken. Hij is erg opgewekt, maakt een sympathieke indruk en betrekt zijn publiek bij zijn muziek. De muziek van Sital-Singh kenmerkt zich door niet al te veel vrolijkheid. Dat benadrukt hij als hij vertelt een hekel te hebben aan het festivalseizoen vanwege de massaliteit. Het liefst zou hij een eigen bescheiden festival beginnen voor zijn eigen muziek en het festival ‘deprestival’ noemen.  Hij speelt afwisselend toetsen, gitaar en akoestisch gitaar. Zelf is Luke erg blij dat hij tegenwoordig een stap hoger staat op de artiestenladder; zijn nieuwe status heeft hij zelf bevestigd door een tapijt op het podium neer te leggen met daarop ‘maar liefst’ twee gitaarstandaards. Het kenmerkt Luke Sital-Singh; een getalenteerde singer-songwriter met een goede stem, vol zelfspot. Het lijkt daardoor soms of hij zichzelf niet al te serieus neemt, maar het tegendeel is waar.  Vanavond speelt hij een degelijke set waarin de nummers van zijn album nog verder uitgekleed worden dan ze al waren. In zijn eentje, spelend op gitaar, is Sital-Singh in staat de zaal in te pakken met zijn zware songs. De EKKO is muisstil en richt alle aandacht op Sital-Singh. Door de minimale invulling wordt de kracht van zijn songs extra benadrukt.   De conclusie Waar de nummers op het album nog wel eens te gladjes klinken, staat vanavond geregeld het kippenvel op de armen. Hij heeft getuige de teksten van zijn songs het niet altijd makkelijk gehad, maar vanavond heeft hij het wel. Zijn stem is goed, hij speelt met flair en straalt een heerlijke oprechtheid uit. Dat hij halverwege het laatste nummer een foutje maakt en opnieuw begint versterkt dat gevoel alleen maar.   Laat Luke Sital-Singh alsjeblieft lekker blijven zoals hij nu is;  sympathiek, recht voor z’n raap en authentiek. Iets wat we van zijn meeste collega singer-songwriters helaas niet meer kunnen stellen.    

Deel via social media: