Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR MANDY LEEUWIS
2014-05-17 07:00:00 • 4 min lezen

Mac DeMarco in de Melkweg: Sleazy goed

Mac Demarco. In een eerdere recensie over zijn nieuwe album schreef mijn collega al dat dit niet de ideale schoonzoon is. Juist daarom (en natuurlijk door zijn nieuwe album) was ik erg nieuwsgierig naar zijn optreden in de Melkweg op donderdag 15 mei. Mac DeMarco heeft sinds 2012 niet stil gezeten. Hij bracht drie albums uit: 'Rock and Roll Night Club', '2' en het laatste album 'Salad Days'. De muziek van de Canadees klinkt vrij simpel in de gitaarlijnen. Desondanks werd ook het laatste album lovend ontvangen en eerlijk is eerlijk: met de aantocht van de zomer blijf je naar nummers als 'Blue Boy', 'Passing Out Pieces' en titeltrack 'Salad Days' luisteren.

 

Het concertIn een uitverkochte Melkweg hoor ik continu het woord 'sleazy' opdoemen. Mac DeMarco heeft met zijn 'sleazy' uiterlijk een, blijkbaar, onweerstaanbare aantrekkingskracht op man én vrouw. De meisjes rennen na het concert op Bieberteske manier op hem af en jawel, de mannen stiekem ook. Mac zit op de rand van het podium en neemt de tijd voor zijn fans. Vrouwen willen hem en mannen willen hem zijn.

Ook tijdens dit concert weet Mac DeMarco er weer een sleazy avond van te maken. Samen met de band spelen ze ijzersterk, maar is er tussendoor genoeg tijd voor een grap. En wanneer een fan vraagt om het nummer 'Freakin Out The Neighborhood' zetten zij deze meteen in. Maar wel in een reggae-variant.Tijdens dit concert snap ik steeds en steeds meer wat de magie is rondom Mac. Zijn nummers krijgen ineens body en door het hele voorkomen van de band wordt het plaatje nog meer compleet. Mannen die het allemaal niets kan schelen in welk hipsterknotje zij dit keer hun haar moeten doen. Mannen die Jack Daniels drinken en tijdens een concert een vunzige grap voorlezen. Gewoon, omdat het kan.

Richting het einde van het concert wordt 'Ode To Viceroy' ingezet. En naast het publiek gaat ook Mac zelf los. Er volgt een fantastische crowdsurf-sessie die hem naar het balkon brengt. Hij laat zich vervolgens achterover van het balkon vallen (ik kneep even in mijn handjes) en zich weer door het publiek crowdsurfend naar het podium brengen. Maar dit is niet de laatste act van Mac. Tijdens een cover van Neil Young's 'Unknown Legend' vraagt hij het publiek allemaal door de knieën te gaan. "Kneel for Neil", blijkt het credo te zijn. En ja, zo gaat de uitverkochte Melkweg door de knieën en zitten we een aantal minuten. Gewoon, omdat het kan.

 

De conclusie En daar lijkt het bij Mac DeMarco en zijn muziek om te gaan. Heerlijk relaxt met uitstapjes naar zijn sleazy kant. Maar de muziek staat als een huis. En die componenten komen tijdens zijn concert fantastisch samen en maken het tot een steengoed concert.

 

Deel via social media: