Zoek...
Madness Livestream at the Palladium, Londen

Madness Livestream at the Palladium, Londen

14 mei 2021

CONCERT RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2021-05-15 07:00:00 • min lezen

Pop

Madness Livestream at the Palladium, Londen


De Britse band Madness wist in de jaren 80 in een korte tijd van 6 jaar ruim 200 weken in de hitlijsten te staan. Dat is dat er 4 jaar iedere week een song in de charts stond. In de jaren 90 kreeg deze knotsgekke band een doorstart, waarna het wederom een geliefde band is voor festivals.

Het is niet direct logisch dat deze band in een theater terecht komt (al is het in Engeland eerder mogelijk). De heren weten dit vanaf het begin van de stream door een filmpje extra accent hier op te leggen. Een toneelspel dat ieder in deze luxe tent terecht komt,  met de koningin in de loge, een super traditionele presentator en eigenaar van de tent die hen verteld wat er moet gebeuren etc. Britse humor zoals we dit alleen van over het Kanaal kennen.  Het concert wordt een 3-acter zoals we dit in de wereld van de toneelstukken kennen.
De band is gelijk ook het publiek in de zaal (incl. de koningin in de loge) die ongegeneerd reageert op wat men op het podium zit gebeuren.

Act I

Met hun mix van ska, reggae en pop wist  oprichters Lee El Thommo Thompson op saxofoon, Chris Foreman op gitaar en pianist ‘Monsier Barso’ met zijn band de wereld te veroveren.  
Het verhaal wordt als ‘supportact’ (Act I) gespeeld. Dit gebeurd in een decor van een huiskamer (Our House clip) zoals die er vroeger uit heeft gezien. Met albums van Rod Stewart en Motown op de piano etc.
De band had de naam The Invaders op dat moment. Er wordt een auditie gedaan voor een zanger. Zo komt zanger Graham McPherson auditie doen met ‘My Girl is Mad at Me’ , ‘Bed and Breakfast Man’ en de Johnny Preston cover ‘Feel So Fine’ waarna hij de deur uit wordt gestuurd met de tekst dat anders zijn girl boos wordt. Roland Gift komt als tweede en zingt het Concrete and Clay van Unit 4+2. Hij is wordt afgewezen en laat weten dat hij nog een auditie heeft bij Fine Young Cannibals.
Als derde komt Paul Weller van The Jam en nu groot is met een solo carrière (en prachtige nieuw album uit heeft). Weller zingt de reggae cover ‘Harder they Come’ van Jimmy Cliff. Wanneer hij vraagt om nog een nummer te zingen, wordt hij kordaat de deur uitgewerkt.
De keus is gevallen op McPherson die ze later ‘Suggs’ als bijnaam geven.. Maar voordat er bij Stiff Records getekend kan worden moet de naam veranderen. Na veel gesteggel kiezen ze voor een song dat we veel spelen (het was een coverband) ‘Madness’ van hun held, de Jamaicaanse muzikant/producer Prince Buster, dat in versnelling wordt gespeeld is het geworden. Als eerbetoon schrijft Thompson ‘The Prince’ dat als A kant van hun eerste single wordt geperst. Madness wordt de B kant.  Madness is ‘geboren’.

Act II

Het tweede deel geeft het succes van Madness weer. Dit deel is het concert waar de band standaard  begint met een eerbetoon aan Prince Buster en aftikt met de legendarische uitvoering van  ‘One Step Beyond’. Met een knipoog gaat men over naar ‘Embarrassment’ om vervolgens het nieuwe nummer ‘Baby Burglar’ af te tikken. Het andere nieuw nummer If I Go Mad horen we later in de set nadat men ‘NW5’, ‘House of Fun’ de classic ‘Baggy Trousers’ en ‘Night Boat To Cairo’ hebben gespeeld.
Het is duidelijk dat de hits vanuit de begin periode van de band komen en met ‘Our House’ weet men een hit te scoren dat door de jaren regelmatig weer terug komt in commercials etc.

Act III toegift

Met het Labi Siffre nummer ‘It Must Be Love’ en hun ander grote hit sluiten ze deze avond af.

Madness is altijd al een heerlijk gekke band geweest. Ongemerkt liep de wereld in die tijd plotseling met de zwarte vierkante skabrillen, de petjes, de jarretels deed zijn her-intrede en droeg met het haar als een kapsel van Suggs. Nee, Madness wil zeker niet weten dat ze deze gekheid op hun geweten heeft.

Pop

Deel via social media: