Zoek...
Metallica, Ghost en Bokassa

Metallica, Ghost en Bokassa

11 juni 2019 @ JC Arena te Amsterdam

Metallica, Ghost en Bokassa

Metallica, Ghost en Bokassa

11 juni 2019 @ JC Arena te Amsterdam

Metallica, Ghost en Bokassa

Metallica, Ghost en Bokassa

11 juni 2019 @ JC Arena te Amsterdam

CONCERT RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2019-06-12 07:00:00 • min lezen

Metallica Live at JCArena

Het was weer een prettig weerzien met de heren van Metallica. Afgelopen jaar stonden de heren in het Ziggo Dome en nu werd de stap naar de JC Arena gemaakt. En blijkbaar had de Nederlandse bevolking even een heavy verzetje nodig. De Arena was goed vol, terwijl de band eigenlijk niets nieuws te melden had. Behalve dat dit een Scandinavisch feestje ging worden.

Met een support van het Noorse Bokassa wordt de sfeer goed ingezet. De band met een naam van de Afrikaanse president  met kannibalistische inslag past goed bij een metal act. Het nieuwe album ‘Crimson Riders’ komt over een week of twee uit, maar nu brengt de band alvast een voorproefje voor een groot publiek. Al is de zaal nog lang niet vol, weten de heren hun songs van het nieuwe album vol overgave te brengen. Naast het titelsong klinken ‘Vultures’, ‘Captain Cold One’ en ‘No Control’ door de holle lege zaal.

Wanneer de Noorse heren het podium verlaten staat er een groot scherm alsof de kerk in een no time is gebouwd. Het is het podium van de geestige Zweedse geestenband Ghost. Een band waarvan tot op de dag van vandaag niet altijd duidelijk is wie er in speelt. De bandleden (The Nameless Ghouls) zijn in het zwart gekleed en kennen een masker. De instrumenten zijn alleen zwart of wit en de zanger Cardinal Copia in een rood pak. Hij werd de nieuwe zanger nadat frontman Papa Emertinus III (Tobias Forge) opzij geschoven werd. Of heeft hij een andere katholieke rang aangenomen.
 Het lijkt dan een raadsel wat en wie er naast hem op het podium staat. Inmiddels zijn er bijna 8 identiek geklede muzikanten die het podium op en of gaan.  Wanneer de oud bisschop even een saxsolo doet, doet dit me denken aan de oude rocker met saxofoon Edgar Winter (incl. bril). De songs ‘Rats’, ‘Ashes’ en ‘Dance Macabre’  worden vol overtuiging voor het publiek gespeeld. Nee dit zijn geen doetje en hun 2,5 uur durende show in mei was al fantastisch. Nu moeten we het doen met een uurtje in en te lichte Arena zaal.

Na een half uur later dan het programma aangaf, begon het publiek al wat onrustig te worden. Uiteindelijk dimt het ligt en wordt the Ecstacy of Gold (Once Upon A Time in the West) filmpje ingezet. De meters hoge schermen dienen als projectschermen waarop de bandleden te zien zijn tijdens de show. ‘Hardwired’ is een logische opener waarna de band direct teruggrijpt naar ‘The Memorie Remains’ en ‘Ride the Lightning’. Het is een logisch verloop om terug in de tijd te gaan. De setlist wordt niet aangehouden en de aankondigingen van Hetfield behoren niet bij het nummer dat er gespeelt gaat worden. De bandleden uiten hun ongenoegen, maar the show must go on. Met 'Bloed, Zweet en Tranen'van Andre Hazes werd even een volks momentje  ingelast. Dit doen de gitarist en bassist in iedere stad met een klassieker van vaderlandse bodem. 

Wanneer bassist Trujilo zijn bassolo doet zien we Cliff Burton op het scherm en horen we om ons heen; Wie is dat??? Het is zoals het is. De mighty bassman van Metallica wordt door het gros niet herkent omdat de hits toen nog niet in werden gemaakt. Wel de meest legendarische albums waaronder Master of Puppets. Nee, Metallica is doorgegroeid naar een megazaal vol enthousiaste mensen die meeschreeuwen met ‘Unforgiven’, ‘Enter Sandman’ en het refrein van ‘One’. Het titelloos album (black album) en de hits doen het zeker goed, maar we missen de gefocuste Metallica vol inspiratie, grensoverschrijdend en uitdaging.
Dit was een mooi feestje met een basis show en groot scherm met de herkenbare oude filmpjes die bij de songs al jaren worden vertoont.

 

Deel via social media: