Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2014-03-22 07:00:00 • 3 min lezen

Milky Chance in de Melkweg: vrolijke verlegenheid

In de afgeladen kleine zaal van de Melkweg wacht woensdag 19 maart het publiek (opmerkelijk veel (tiener)meisjes) op het Duitse duo Milky Chance.

Op Noorderslag maakte Milky Chance hun Nederlandse debuut en sindsdien krijgt het duo veel aandacht. Met de eerste single 'Stolen Dance' van het debuutalbum 'Sadnecessary' bestormden  DJ Philipp Dausch en zanger-gitarist Clemens Rehbein de Nederlandse hitlijsten. Bij het horen van hun muziek blijft de rauwe stem van Rehbein je meteen bij. Maar ook de combinatie van folk, reggae en electro is ontzettend fijn met de eerste lentezon van het jaar.

 

Het optredenVlak voor het optreden doven alle lichten. Al is het donker, overal schijnen lichtjes van smartphones van het jonge publiek. En het is een slechte woordgrap, maar we maken hem toch: Milky Chance maakt met deze duisternis de Melkweg tot een ware Milky Way. 

Bij het opkomen lijkt Milky Chance wat nederig en verlegen. Met hun hoofden naar de grond gericht en een halve glimlach starten zij hun eerste nummer 'Stunner'. De toon van de avond wordt gezet: een heerlijke meevoerende vibe die alleen nog maar wordt versterkt door de karakteristieke stem van Rehbein. Wat opvalt als je om je heenkijkt is de in grote getalen aanwezige meisjes die elk nummer van begin tot eind meezingen. Dat zou je niet verwachten bij het eerste Amsterdamse optreden van de band. Enige nadeel van dit type concertbezoekers is het grote aantal selfies (zowel alleen als in groepsverband) dat overal en continu gemaakt wordt.

Milky Chance speelt vanavond ook nieuwe nummers, als 'Neverending' en de soundtrack van de gelijknamige film 'Where to, miss'. Allemaal doorspekt met de reggae-beat waar ze bekend om staan en fijne electro-invloeden van de dj. De interactie tussen de heren zit vol enthousiasme; ze genieten van het optreden en zijn losjes. Maar naar het publiek toe blijft de verlegenheid de overhand hebben en merk je dat de heren nog wat ervaringsmeters moeten maken.

Een goede toevoeging aan het optreden was de mondharmonica. Halverwege het concert wordt het duo voor drie nummers bijgestaan door een muzikant met mondharmonica. Het publiek is enthousiast en bij het afscheid van hem is iedereen uitzinnig over zijn bijdrage.

 

De conclusie Op voorhand waren wij benieuwd hoe de stem van Rehbein live zou klinken. En daar zijn we het over eens, die klinkt goed. Maar tegen het einde van het optreden raken wij verveeld. De stem is vrij monotoom en na enkele nummers te hebben gehoord, maakt dat de muziek van Milky Chance weinig verrassend.  Het optreden van het duo was verlegen en ongedwongen en zo voelde de avond ook aan. Wat grapjes over de obsessie van Rehbein over zijn haar, een filmpje opnemen van het publiek dat 'Happy Birthday' zingt voor een Australische vriend van hen die jarig is ("because what a better place than Amsterdam") en de dansjes tussendoor maakten dit gevoel compleet. 

 

Deel via social media: