Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR SANDER DE MAN
2014-09-16 07:00:00 • 9 min lezen

Mirel Wagner meeslepend intiem in MC Theater

De Fins-Ethiopische Mirel Wagner maakt donkere folk. Niet van het kaliber Mumford and Sons, maar meer in de richting van Mark Lanegan en vooruit, PJ Harvey. De songs die ze schrijft zijn sfeerschetsen; kaal, zonder toeters en bellen. Slechts haar stem en een gitaar heeft ze nodig om gitzwarte, weemoedige maar prachtige liedjes te schrijven en te spelen.

 

Het concertZondag 14 september speelde de 25-jarige zangeres ’s middags in Bird in Rotterdam en ’s avonds staat ze alweer in het Amsterdamse MC Theater. Het kleine maar sfeervolle theater biedt deze avond plaats aan hooguit 60 personen, die op een trapsgewijs oplopende tribune zitten. Amper drie meter daarvoor staan een stoel, een gitaar en een flesje water. Breekbare muziek in een passende omgeving.

De fysieke afstand blijft weliswaar drie meter, maar Mirel Wagner heeft nog geen twee nummers nodig om het publiek te raken. Gezeten op de stoel, met gesloten ogen begint ze aan haar set. Het oogt allemaal fragiel, maar vanaf de eerste akkoorden blijkt het vrij minimalistische gitaarspel echter overtuigend en haar stem klinkt intens. Naast haar twee albums kan ze inmiddels putten uit een flink aantal melancholieke songs die bij het Amsterdamse publiek al aardig geland zijn, zo blijkt uit de reacties op de eerste akkoorden van debuutsingle ‘No Death’ en huidige single ‘Oak Tree’.

 

De conclusieDe manier waarop Wagner zingt is ontroerend en beangstigend tegelijk. Ze is niet erg spraakzaam en kijkt slechts een aantal keer de zaal in, ze laat de muziek voor zich spreken. Na nog geen uur begint ze aan haar slotakkoord ‘Goodnight’, het afsluitende nummer van haar laatste cd. Het is een soort slaapliedje waarmee ze haar publiek letterlijk en figuurlijk in duisternis achterlaat. In een kleine zaal met weemoedige songs zo’n indruk achterlaten is razend knap en verdient alle lof. 

Deel via social media: