Zoek...
Nick Cave - Idiot Prayer review

Nick Cave - Idiot Prayer review

vanaf deze week in de bioscoop bij jou in de buurt!

CONCERT RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2020-11-02 07:00:00 • min lezen

Singer-songwriter

NICK CAVE Idiot Prayer ALONE at ALEXANDRA PALACE

Wanneer de Australische zanger Nick Cave met the Birthday Party begin jaren 80 de wereld opschrikt met hun energieke live shows en (post) punk sound waren de teksten al poëtisch. Maar de man had toen niet kunnen bedenken dat hij na 40 jaar in zijn eentje in een prachtige zaal zijn songs in weemoed achter de piano zou vertolken. Vanaf donderdag 5 november is de film te zien in vele bioscopen als de regering het toelaat; Its the Idiot Pray.

The Alexander Palace in London is een prachtig gebouw met vele zalen en een theaterzaal. Maar Nick Cave koos voor de Palace zaal en zet hier een vleugel in en verder niets.
Wanneer hij zijn gedachten laat gaan in de kleedruimte verteld hij zijn spoken word terwijl hij naar de zaal loopt.
In het zwart gekleed  zet hij zich achter de zwarte vleugel. Hij start met het titelstuk van de film en een song met the Bad Seeds uit 1996 ‘Idiot Prayer’.
Wanneer we in de gedachten van de man gaan en dat hij zijn zoon heeft verloren, heeft hij al intense albums als The Skeleton Tree en Ghosteen gemaakt. Zo vervolgt hij zijn verhaal met ‘Sad Waters’.
Het is de sfeer van deze performance, intiem, soms eenzaam in een grote wereld, intens in het donker als ‘The Man on the Moon’. Nick Cave put vooral uit de songs die hij maakte met the Bad Seeds al weet hij ook enkele songs te presenteren die hij met  Grinderman maakte. ‘Palaces of Montezuma’. Het Euthanasia is een bijzonder nummer voor dit optreden. Al mogen de songs ‘The Ship Song’ en ‘Papa Won’t Leave You Henry’ in de piano setting niet ontbreken, zien we Cave emotioneel en intens ‘Into My Arms’ spelen. Met zijn ‘Black Hair’ weet hij de stap naar zijn meest recente album Ghosteen te zetten en het concert met een eerbetoon aan zijn zoon, af te sluiten met ‘Galleon Ship’.
Met de toegiften ‘Love Letter’, ‘Watching Alice’, ‘Avalanche’ en ‘Cosmic Dancer’ sluit hij de film af. Deze songs staan niet op het album dat 20 november gaat verschijnen. Maar toch wel een juweeltje is om aan te schaffen.

We zien in de film een Nick Cave met kleine emoties in zijn gezicht die verraden waar zijn gedachten naar toe gaan. Een film van bijna twee uur, waar Cave de songs vol uitspattingen terug brengt naar een intens klein liedje achter de piano. Een singer-songwriter pur sang, die de wereld iets wil vertellen en ook wat te vertellen heeft.  

Singer-songwriter

Deel via social media: