Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2015-05-03 07:00:00 • 8 min lezen

Rhythm & Bluesnight te Groningen

Variërende blues op Rhythm & Blues Night te Groningen 2 mei 2015

Het was een gevarieerd blues programma dit jaar. Het Rhythm & Blues Festival van Groningen had zaterdag 2 mei haar 30ste editie. Inmiddels is dit evenement uitgegroeid tot een Noorderslag festival versie van de blues. De combinatie van Nederblues met internationale acts in een pand en op 5 verschillende podia doet het grote publiek dat voornamelijk grijs en boven de 50 is. Maar opvallend is dat de afgelopen jaren het festival steeds meer bezocht wordt door ‘jongeren” die deze stijl een warm hart toe dragen. Hier Nederlands aandeel in de blues was erg divers. De nacht werd afgesloten door de energieke blues van “King Of The World”. Erwin Java (ex Cuby & The Blizzards) en Fokke de Jong ( Normaal & De Kast). De heren spelen een soort thuiswedstrijd, al behoort het live album terecht een van de betere blues van dit moment. Ralph De Jong is inmiddels doorgebroken tot het grote publiek, al kennen de bezoekers van dit festival Ralph al enige jaren waardoor dit publiek het niet boven aan het lijstje heeft staan. Die kwamen voor de acts waar jaren op is gewacht.

De rockende bluessound van Kevn Kinny met Drivin’ n Crying werd al vroeg in de avond geprogrammeerd en bleek een van de meest energieke shows van de avond te worden. Na het overlijden van gitarist Buren Fowler (touritarist REM) is Jason and The Scorchers/ Dan Baird gitarist Warner E Hodges opgetrommeld. De band presenteerde in vogelvlucht hun carrière. Van “Fly Me Courageous” tot hun nieuwe album “Song For The Turntable”. Tja wie dat op cd koopt… Powerful blues was er ook te vinden bij Daddy Long Legs. De traditionele sound met mondharmonica loopt hier erg uit de hand door de energie en enthousiasme in de goede zins des woords. Heerlijk om naar te kijken was ook Guy Forsyth. De blues man weet vol te overtuigen dat hij de bluesrock in zich heeft. Naast zijn zingende zaag act, raakt hij het publiek om zonder microfoon te zingen en uiteindelijk zingend door de zaal te lopen. De vrouwelijke blues is te vinden bij Joanne Shaw Taylor Dat voornamelijk authentieke blues bracht.

Dit was ook te vinden bij Robben Ford. De man speelde al met grootheden waaronder Bob Dylan maar deze avond had hij ook een verassing in petto. Zo verscheen Warren Haynes van Gov’t Mule ten tonele waardoor het een prachtig blues feestje werd. Gov’t Mule had daar in tegen minder succes door dat het eerste half uur met regelmaat technische storingen waren. Hierdoor heeft men een kleine set gespeeld en wordt de tijd gevuld door langere solo ’s om de techniek de ruimte te geven om dit op te lossen. Junior Mack (Hertitage Blues Orchestra) speelde als gast weer met Mule de Hawkins cover “The Thrill Is Gone”. Toepasselijker kon het niet.

De Tina Turner van de soulblues uit Amerika is Mavis Staples. De US artiesten waarderen haar enorm al had men in Groningen mondjesmaat ore naar de covers die men presenteerde. JP Harris is dan een ander verhaal. De pure country blues is rauw en puur en waant je rechtstreeks op een plattelandsboerderij op de prairie. Verrassend was het Little Hurricane dat als duo een bluesrock brengt dat doet denken aan the White Stripes. De oudste zoon van Muddy Waters, Larry Mud Morganfield brengt door zijn stem zijn vader weer tot leven. In die schaduw blijft hij staan terwijl Larry meer dan genoeg van zich zelf brengt. Dit wordt nu wel wat ondergewaardeerd.

Een avond vol variatie van blues is de kracht van deze blues night. Een bezoek van deze editie was dan meer dan waard.

Deel via social media: