Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR MANDY LEEUWIS
2013-10-10 07:00:00 • 7 min lezen

The Boxer Rebellion brengt je in de wolken, maar nog niet in de hemel

Het podium We zijn bij het concert van The Boxer Rebellion in Tivoli Utrecht, dinsdag 08 oktober 2013.

De band The Boxer Rebellion heeft een vogelvlucht gemaakt met hun laatste album 'Promises'. De 3FM Megahit 'Diamonds' zorgde ervoor dat deze band in één klap bekend werd bij een groot publiek. En dat terwijl de band al sinds 2005 aan de weg timmert als indierock band. De band bestaat uit een Amerikaan en drie Britten en zijn gestationeerd in Londen. Nadat zij in 2011 het sterke album 'The Cold Still' uitbrachten, werden zij mondjesmaat bekender. Hierbij hielp dat verschillende nummers gebruikt werden in Amerikaanse series, als Grey's Anatomy, NCIS en One Tree Hill. Met het album 'Promises' slaat The Boxer Rebellion een nieuwe muzikale weg in. Het is melodieuzer en bevat meer synthesizers dan het vorige album. En dat is geen onaardige keuze geweest, want ze weten verschillende poppodia te overrompelen.

Het optreden In een razend tempo spelen de mannen 17 nummers. En tussen de nummers door is er zo nu en dan ook nog tijd voor wat contact met het publiek. Dit geeft je wat tijd om op adem te komen tussen de nummers door. The Boxer Rebellion begint strak met "Step Out Of The Car", afkomstig van "The Cold Still". Hoewel er geen vlaag van herkenning door het publiek gaat, is dit nummer stevig genoeg om het publiek ietwat los te krijgen. Het tweede nummer "Semi-Automatic" dat afkomstig is van "Union", heeft nog niet het effect dat het publiek echt los gaat. Het is een opmerkelijke keuze dat The Boxer Rebellion begint met twee relatief oude nummers. Dat maken zij echter goed met "Take Me Back". Een goed voorbeeld van de nieuwe weg die zij zijn ingeslagen. Vanaf dit moment krijg je steeds meer van de muzikaliteit van de mannen te zien. Ze bespelen verschillende instrumenten en weten hierdoor het publiek te intrigeren. Dit weet The Boxer Rebellion vooral te doen bij het nummer "New York", waarbij muzikaliteit en emotie samen komen.

In het midden van het optreden komt de megahit aan bod. Hier hebben velen op gewacht, maar komt toch onverwachts vroeg in het optreden. Wat nog meer opvalt tijdens het optreden is dat zanger Nathan de hoge noten niet altijd even goed weet te halen. De hardcore fans in het publiek zullen dit niet altijd opgemerkt hebben; die stonden gebiologeerd te genieten. Maar enkele andere bezoekers vonden het optreden blijkbaar niet erg goed, zij verlieten vroegtijdig het optreden.

Het optreden duurt bij elkaar ruim een uur. The Boxer Rebellion sluit de avond met een toegift van drie nummers en eindigt met "Goro". Dit lijkt een vlak einde te zijn, maar blijkt een spetterende twist te hebben. Dit door een stevig instrumentaal gedeelte, waardoor het zweet van de muzikanten het publiek in vliegt. Gevolgd door zanger Nathan. That's the way we like it!

Het publiek Op een dinsdagavond in Utrecht verwacht je geen jonge hipsters, maar muziekliefhebbers die vol overgave naar een concert gaan. En die verwachting blijkt opnieuw te kloppen. In een uitverkochte Tivoli stond een mengelmoes aan mensen. Het voelde allemaal ietwat tam aan. Dat gevoel bleef het gehele concert hangen. Je zag veel mensen met de melodie meeknikken, maar weinig armen de lucht in bij de meer stevige nummers van The Boxer Rebellion. Nee, dit publiek kwam om maximaal van het optreden te genieten. In rust.

De conclusie Het optreden was goed, maar laat geen verpletterende indruk achter. Op zijn tijd was het vlak, op zijn tijd was het geweldig mooi. En dat maakte het optreden wat dubbel. Al met al was het contact met het publiek er, The Boxer Rebellion speelde strak, de nummers zitten goed in elkaar, maar toch... er was weinig rebellie te bekennen.

Deel via social media: