Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR PAUL BUCH
2012-11-17 07:00:00 • 5 min lezen

Tindersticks - 8 november 2012 - Stadsschouwburg Nijmegen

In 1993 werd het eerste album van Tindersticks uitgebracht, een titelloos debuut. Zowel deze als het tweede album werden laaiend enthousiast ontvangen door de pers en menig muziekliefhebber. Ik mocht in Nijmegen aanschouwen wat ik al die jaren had gemist.

Ja, ik zal het gelijk maar opbiechten, ik ben geen Tindersticks fan van het eerste uur en zelfs niet van het tweede of derde. Nee, ik ben er een van het laatste uur. Door de jaren heen probeerde ik wel eens een album uit van deze heren, maar het raakte mij nooit, totdat begin dit jaar “The Something Rain” werd uitgebracht. Ik was helemaal om, want wat een warm geluid weet deze band te brengen, misschien wel vergelijkbaar met de ballads van Madrugada en wat een weergaloze stem die mij doet denken aan Bowie. Hoe zou deze band dan live klinken? Eerder dit jaar kreeg de band nog een vernietigend oordeel op 3voor12 voor hun optreden op Naked Song Festival. Hopelijk konden ze deze kritiek in Nijmegen langs zich neer leggen.

Het geduld werd nog even op de proef gesteld toen eenmansband Thomas Belhom ons een half uurtje vermaakte met zijn creatieve liedjes. Met behulp van onder andere gitaar, potten, pannen en deksels tovert hij mooie melodieën tevoorschijn. Een goede warming-up.

Dan is het moment van de waarheid, Tindersticks begint en al snel is duidelijk dat dit een goede avond gaat worden. Met een bezetting van zes man concentreert de band zich de eerste helft van de show vooral op een mengeling van ouder werk en de tweede helft wordt bijna heel het laatste album gespeeld. Stuart mompelt soms wat, zoals je kunt verwachten, maar gooit zijn ziel en zaligheid in de strijd als hij voluit zingt. Hij sleept je echt mee in de mooie warme melodieën en de emotie van de muziek. Alhoewel een schouwburg ideaal is voor een fijn contact met de toeschouwers zit dit er niet in, maar dit stoort niet. De “Thank you” ’s zijn voldoende in combinatie met de passie waarmee gespeeld wordt, de zaal was er stil van. Na een staande ovatie was er nog ruimte voor een toegift, maar uiteindelijk mocht de zaal de koude, kille buitenwereld weer opzoeken, met de vertroostende klanken van Tindersticks in het achterhoofd.

Gelukkig bevestigde Tindersticks dat ze een indrukwekkende liveband zijn, mits in een juiste ambiance. Hopelijk krijgen ze de volgende keer de zaal wel helemaal vol.

Deel via social media: