Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR MANDY LEEUWIS
2013-11-12 07:00:00 • 12 min lezen

Trentemoller in Paradiso: twijfels tussen sferisch genieten en springend de nacht in

Het podium Zaterdag 09 november staat Trentemoller in de Paradiso in Amsterdam.

De bandOf beter gezegd, de man achter de band: Anders Trentemoller. De Deense DJ is een begrip in het land der electronische muziek. Hoewel hij in 1997 begon als DJ duo 'Trigbag', heeft hij de laatste jaren zijn succes vooral te danken aan zijn soloproject 'Trentemoller'. Dit begon met doorbreken van het album 'The Last Resort' in 2006 en kent zijn weg vervolgens naar de top. Trentemoller is een opmerkelijke man en weet met ieder album weer te verbazen. Lees recensies over hem en je komt vaak termen als 'multi-instrumentalist' en 'kameleon' tegen. Zijn laatste album 'Lost' is dit najaar verschenen en kreeg goede recensies. Ter promotie van dit album is hij in november in Nederland voor twee optredens (Effenaar en Paradiso) en neemt hij zijn gehele band mee.

Het optredenDe Paradiso is tot de nok toe gevuld. En dat was de stoep voor de ingang ook. De rij voor de Paradiso gaat zelfs 'het hoekje om'. Het is dan toch opmerkelijk dat het optreden van Trentemoller niet direct uitverkocht raakte, maar een lange aanloop nodig had. 

Vanavond staat Trentemoller op het podium met vijf muzikanten die hem begeleiden. Zijn instrumenten verschillen van keyboard, drums tot xylofoon en het woord 'multi-instrumentalist' krijgt meteen beeld. Het optreden begint groots en blijft dat ook, zoals we van Trentemoller verwachten. Hij laat voornamelijk nieuwe tracks horen, met zo nu en dan een oude track zoals -natuurlijk- 'Moan' en 'Miss You'. 

Bij nummers als 'Gravity' en 'River of Life' kent het optreden een hoogtepunt. Ze zijn daarbij ook kenmerkend voor het nieuwe album. Sferische en complete tracks, die vol zitten met verschillende muzieklagen. Dit is de muziek waar wij vanavond voor komen en dansend op wegdromen. De band beweegt zich net als de muziek sferisch over het podium; het publiek heeft genoeg om naar te kijken. Met ' Constantinople' laat Trentemoller in de verschillende lagen een orgel terugkomen. Dit zorgt voor geniale techno die daarnaast herinneringen oproepen naar de sound van de jaren '60.

Maar het optreden kent ook een keerzijde. Het wegdromen blijft soms wat te lang hangen wat er voor zorgt dat het publiek afwachtend is. Een voorbeeld hiervan is tijdens het donkere 'Still on Fire'. Een prachtig nummer om thuis te luisteren, maar komt tijdens het optreden niet tot zijn recht. Het publiek valt stil en lijkt het niet helemaal te begrijpen. 

Het publiekVan techno-liefhebbers van het eerste uur tot jonge hipsters: het loopt in de Paradiso vrij en blij door elkaar. Gedurende het optreden merk je duidelijk het effect van Trentemoller's soms wat ingewikkelde muziek. Het publiek twijfelt tussen rustig in extase genieten of compleet uit je dak gaan. En dus oogt het allemaal wat mat. Als Anders Trentemoller zo nu en dan het publiek wat opjut, wordt die twijfel losgegooid en geeft iedereen zich. Maar daar blijft het bij. Totdat het laatste nummer gespeeld is en het publiek een indrukwekkend applaus geeft. 

De conclusieHoewel de muziek en het optreden zoals altijd te gek waren, was het allemaal toch wat vlak. Muziek, locatie en publiek wisten elkaar op sommige momenten te vinden, maar lieten elkaar vervolgens ook weer los. En dat zorgde voor de twijfel. Maar de boventoon? Dat is het magische gevoel dat Trentemoller achter laat en waarmee we de rest van de nacht in gaan.

Deel via social media: