Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR TIBOR TOTH
2012-09-21 07:00:00 • 4 min lezen

Venetian Snares knalt in het Paard van Troje

Door Tibor Toth

 

In plaats van lome wobbelende synthesizertjes en catchy vierkwartsmaatjes knalt snoeiharde breakcore op 19 september door de muren van het Paard van Troje in Den Haag. Met minimaal 160 beats per minuut is deze mix van reggae, rave en jungle alles behalve relaxed en groovy. Als gevolg daarvan verzamelt zich rond half 9 allerhande tuig met dreadlocks, opgeschoren koppen, afgetrapte joggingbroeken, hardcore jacks, skinny jeans en zelfs hotpants in de bovenzaal. Nederlandse breakcore producer FFF opent de avond en zet de (piep)toon.

 

Core

Rotterdam is de thuishaven van zowel Tommy de Roos (aka FFF) als van de gabberhouse. Geen wonder dat de nadruk vooral op deze gabbervariant van breakcoremuziek komt te liggen. Terwijl de zaal langzaam volloopt, laat FFF horen dat hij moeiteloos overschakelt van pure jungle percussie, bestaande uit vooral ratelende snaredrums en hi-hats, naar pianoloopjes die dankzij Charly Lownoise en Mental Theo zo populair zijn geworden. Maar dan driemaal zo snel en viermaal zo hard. Deze laatste stijl ontlokt de beste reacties uit het publiek. Er wordt meer gejuicht en er komen meer mensen springend en huppel-dansend naar voren om van dat soort lawaai te genieten. FFF pikt dit goed op en laat zulke nummers in de tweede helft van zijn set domineren. Na ruim drie kwartier komt er een einde aan deze warming up en is het, in mijn geval, tijd voor oordopjes.

 

Break

Venetian Snares, die door zijn vrienden en in deze recensie gewoon Aaron Funk zal worden genoemd, komt zonder veel gedoe het podium op. Gewoon een langharige Canadees met blond haar en een kort baardje, slank afgekleed in zwart T-shirt en met een rugtas nonchalant over een schouder gehangen. Wanneer hij zich klaarmaakt voor zijn set, komt een fan uit het publiek naar hem toe om hem een hand te geven. Funk tikt de hand kort aan, in de hoop dat de fan daarmee tevreden is en weer weggaat. Maar helaas, de fan neemt hier geen genoegen mee en besluit verder over de DJ-tafel te buigen om dichterbij Funk te komen. En met die actie, gooit de fan per ongeluk ook nog zijn glas over de draaitafel heen. Geen goed begin van de avond, dus. 

Tijd voor oordoppen bij snoeiharde noise Twee regelmatige Venetian Snares-bezoekers waarschuwen anderen al dat deze actie ertoe zal leiden dat Funk zijn frustratie in zijn set zal uiten. Veel snoeiharde noise, lijkt de avond te gaan typeren. Dat valt gelukkig op zich mee, maar Funk is absoluut geen zonnetje in huis. Zijn act bestaat vooral uit headbangen, afgewisseld met het wegtikken van zes à acht flesjes bier in anderhalf uur. Een kunst op zich. Een glimlachje kan er in het begin nog wel vanaf wanneer de plaat op zijn drijfnatte draaitafel overslaat. Vreemd hoe zulke fouten toch nog opvallen in de overwegende chaotische brij van geluid. Een derde draaitafel wordt aangesloten en de rest verloopt soepeltjes.

Nummers van bijna alle platen zijn langsgekomen, waarvan ‘Chocolate Weelchair’ en ‘Rossz csillag alatt született’ de bekendere zijn. Het publiek gaat uit zijn dak op het halfklassieke ‘Hajnal’  en het zwaar deprimerende ‘Aaron2’. In deze laatste zit een sample uit de poppenfilm ‘Little Drummer Boy’ waarin de woorden klinken ‘Aaron’s heart was filled with hatred’ gevolgd door een

gebeuk van jewelste.

 

Venetian Snares geeft weinig 

Waar FFF het bijzonder naar zijn zin leek te hebben, lijkt Aaron vooral weg te kwijnen. Het publiek smult er echter van, waaronder ook vele dames, die totaal geen probleem lijken te hebben met de ietwat vrouwonvriendelijke samples die te horen zijn. Verder valt het op dat veel van de nummers precies zo klinken als op de CD. Het live gehalte beperkt zich hier vooral tot het mixmoment waarop een nummer overgaat in de andere. Na een nòg luidere noiseplaat eindigt de set met een herhalende sample van Bon Jovi die luidt ‘Shot through the heart, and you’re to blame, darling’. Aaron lijkt ruimschoots tevreden, pakt snel zijn spullen in en wandelt het podium af, zonder doei of dag of enige andere reactie op het geroep om meer.  

Deel via social media: