Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2014-03-03 07:00:00 • 8 min lezen

Wooden Shjips in Doornroosje

Terwijl er hard gewerkt wordt aan een spik splinter gebouw naast het centraal station van Nijmegen blijft de sfeer in het huidige ‘roosje’ ouderwets goed. Donker, gezellig en vooral onvervalst. Zonder meer één van Nederlands mooiste podia. Al sinds de jaren ’70 een verzamelplaats voor hippies, waarvan de kern nog steeds af en toe zijn gegroefde gezicht laat zien. Bijvoorbeeld op een avond als vanavond.

Baarden

Wooden Shjips deelt een gemeenschappelijke factor met de zaal. Ze zijn authentiek, om er maar eens modewoord uit te gooien. Hier is niets gespeeld aan. Je ziet de baarden en je weet het meteen: die stinken. Die lappen beharing hebben niets te maken met de hipsterbaarden van nu. Die baarden ruiken naar hasj en tomatensoep. Wat een genot om naar deze baarden te kijken. Ze dansen een beetje, drinken soms een slokje bier en zingen woorden die niemand kan verstaan. Het zijn baarden uit een ander leven. Prachtige, vergrijsde, heerlijk stinkende baarden.

Trip terug

De band echoot anderhalf uur onafgebroken door. Geen geneuzel, maar gewoon lome 60’s space rock. Herhaling, herhaling en nog meer herhaling. Fuzzy solo’s over een oneindige loop van een wollige bas en een eenvoudige retro sound drumkit. Hier en daar wordt wat gezongen, door een bak effecten uiteraard. Herkent iemand de nummers toevallig? Maakt het uit? Roosje denkt terug aan vervlogen tijden. Toen dit iedere week gebeurde en je hier nog stickies kon kopen. De tijd dat Pink Floyd hier op de planken speelde en dat Nick Mason zich in coma dronk aan de bar. Toen de DJ gewoon Velvet Underground platen integraal afspeelde als je dat vroeg. Alles was nog zo ongecompliceerd. Dat zal wel veranderen straks in die nieuwe tent hoor je ze zuchten. En misschien krijgen ze wel gelijk. 

Deel via social media: