Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR MANDY LEEUWIS
2015-04-13 07:00:00 • 10 min lezen

World Minimal Music Festival - Hello Terry Riley

Van 8 tot 12 april vond de vierde editie van het World Minimal Music Festival in Muziekgebouw aan 't IJ plaats. Dit jaar werd de 80-jarige Terry Riley op het voetstuk geplaatst. De minimalist opende woensdag het festival en er stonden enkele stukken van hem op het programma. Nog altijd componerend is Riley voor veel minimal-liefhebbers een ware held. Zo ook voor de artiesten Koreless, Luke Abott en James Holden die op zaterdag 11 april een ode brengen aan Riley tijdens 'Hello Terry Riley'.   Koreless De 23-jarige Brit componeerde op initiatief van Luke Abott een stuk voor 'Hello Terry Riley'. Erg veel muziek heeft Koreless nog niet achter zijn naam staan, maar voor de liefhebbers is het toch geen onbekende. Met een mix van 2-step en ambient muziek wist hij het al zover te schoppen dat hij de mee mocht touren met Mogwai en Caribou en door Pitchfork een 'rising star' werd genoemd. Koreless mag het spits afbijten in de uitverkocht Grote Zaal van het Muziekgebouw. Het was bij binnenkomst even een verrassing dat de avond seated was, maar dat bleek al snel juist erg toepasselijk te zijn. De Brit heeft tien violisten/cellisten meegebracht die in het centrum van het podium plaatsnemen. Boven hen hangen peertjes en bij de eerste klanken die zij spelen, blijkt dit geheel aan elkaar gekoppeld te zijn. Deze zogenaamde pendulum wave is een systeem wat Koreless via zijn laptop bedient. De lampen zijn een soort verlengstuk van zijn computer, zodat dit samen met het geluid één compositie wordt. Het vult elkaar prachtig aan en zorgt voor een harmonieuze chaos. In een kwartier weet Koreless de zaal prima warm te maken.   Luke AbottMet twee albums op zijn naam staan, is Luke Abott een meer gevestigde naam. Abott maakt elektronische muziek met drone componenten die hij als live dj ook dansbaar laat zijn. Tijdens 'Hello Terry Riley' neemt hij plaats achter een tafel dat doet denken aan een bureau van een wetenschapper. In volle concentratie weet Abott in 30 minuten je het effect van minimal mee te laten maken: de trance.  Met twee stukken die naadloos op elkaar aansluiten gebruikt Abott een basis-klank en wisselt deze af met verschillende klanken. Tijdens het eerste stuk is dit meer rustig en herhalend. Tijdens het tweede stuk voel je al snel meer dreiging en chaos. Hoewel de klanken soms wat van de hak-op-de-tak klinken, is het geheel erg 'af'.    James HoldenDé grote naam van de avond: James Holden. Begin jaren '00 doorgebroken en nog altijd een grote naam binnen de elektronische muziek. Ook vanavond zijn er veel mensen met name voor hem gekomen.Holden wilde met zijn ode een zen-ervaring neerzetten en daar heeft hij in ieder geval zijn kleding op aangepast. Samen met een percussionist neemt hij plaats op een kleedje en maakt in 45 minuten een buiging voor Riley. De set wordt vanavond bijgestaan door een percussionist die de klanken van Holden meer diepte geeft met de kleine drums. Dit komt niet altijd even goed tot zijn recht en leidt soms wat af.  De set van Holden is subtiel. Meerdere klanken wisselen elkaar af, komen weer terug en zorgen voor richting het einde voor energie. Het is een set die zich goed opbouwt en waarbij je moeilijk stil op je stoel kan blijven zitten. Zeker als je naar Holden kijkt; die knikkebolt en deinst heftig mee op de klanken. De 45 minuten duren soms wat lang en je raakt niet zo intens in trance als bij Abott, maar Holden is het perfecte einde van de hommage aan Terry Riley.

Deel via social media: