Zoek...
INTERVIEW
DOOR JAN KLUPPER
2012-02-15 07:00:00 • 8 min lezen

Ming's Pretty Heroes: Het hoeft van mij niet allemaal zo standaard

In de independent coffeebar Hopper Rotterdam heb ik een ontmoeting met de Rotterdamse zangeres Ming van Ming’s Pretty Heroes. Er volgt een ontspannen gesprek over haar band, haar inspiratiebronnen en haar kenmerkende rode haar.  Hoe moeten we je aankondigen? “Eigenlijk heet ik Ai Ming Oei. Ai Ming is de voornaam. Door de jaren heen is dat Ming geworden.”  Hoe kom je bij de naam Ming’s Pretty Heroes? “In het nummer “Badman” zingt Gabriel Rios: ‘Not every pretty hero needs a Ho Chi Min’. Ming’s Pretty Heroes vind ik daar wel een leuke tegenstelling op. Ming’s Pretty Heroes is de naam van de band en dat ben ikzelf. Ik speel in verschillende bezettingen, liefst met een band, maar soms met een trio of alleen. Dan heb ik een piano bij me en elektronica. Ik speel dan een klein setje, niet te lang, zodat het interessant blijft.” Welke inspiratiebronnen heb je? “Ik houd van het lyrische in de muziek van artiesten als Kate Bush, Feist en Fiona Apple. Er mogen van mij ook uitstapjes gemaakt worden in de tonica of maatsoort. Het hoeft voor mij niet altijd de standaard 16 maten vorm te zijn (4 maten, 4 maten, 4 maten).” Schrijf je al je nummers zelf? “Ja, alleen de bewerking doe ik samen. Zo hebben Frans Verburg en gitarist Sander van Dijck mij geholpen om de pré-productie te maken. Tijdens het hele opnameproces zijn zij ook blijven mixen. Uiteindelijk zijn zij ook later meer als producers gaan optreden.”  Hoe komt het dat er zulke enorme contrasten in jouw muziek te horen zijn? “We kijken bij elk liedje wat het nodig heeft en waar we zin in hebben bij dat nummer. Daar zijn we erg divers in geworden. Meestal begin ik achter de piano, om er vervolgens een beat aan toe te voegen. Wat we erbij bedenken en produceren kan vanalles zijn. En soms is het enkel een gitaar, zang en een hoop ruis.” Haal je op het podium hetzelfde niveau als in de studio? “Over het algemeen wel. Sommige nummers kunnen gewoon niet zonder elektronica. Dan zetten we de computer in met samples. Ik hoop dat we live beter zijn.” Heb je naast muziek een apart uiterlijk nodig om populair te worden? “Als je mij dat drie jaar geleden had gevraagd zou ik zeggen: “Nee joh, het maakt helemaal niet uit hoe je eruitziet, het gaat om de muziek”. Gisteren zag ik een documentaire over NightTown. Wat ze lieten zien waren oude filmpjes van allemaal mensen die er opvallend uitzagen. Juist die filmpjes zijn gekozen om te laten zien. Kijk, een extreem voorbeeld is Lady Gaga die alles doet aan haar uiterlijk en daardoor opvalt. Ik zou stom zijn als ik zou zeggen dat het uiterlijk niets uitmaakt. Het speelt een rol. Gelukkig dat ik het leuk vind om er voor te zorgen dat ik er goed uitzie. Het is ook een kunstuiting erbij. Een extra sfeermaker. Na zeven jaar is het rode haar inmiddels een kenmerk geworden. Het begon als gewoon leuk, en nu is het bekend. Iedereen zegt het ook: “O, dat meisje met het rode haar”. Misschien zou je bij mijn muziek een serieus naturel meisje verwachten. Ik houd wel van fashion.” Het thema- en titelnummer van jouw album is ‘Karma’, wat betekent karma voor jou? “Het principe dat wie goed doet, goed ontmoet en andersom, vind ik erg mooi. Het liedje ‘Karma’ is een liedje dat enorm diep gaat. Ik heb ook heel veel met dat nummer. Sowieso is elke tekst die ik schrijf wel te herleiden naar het woord karma. Ik bekijk de dingen van twee kanten. De teksten gaan over emoties, oordelen en met jezelf afrekenen. Dat is ook karma natuurlijk. Ik heb ook allemaal hartjes op mijn lichaam laten tatoeëren. Een karma-tatoeage noem ik dat.” Waar ben je momenteel mee bezig? “Ik werk momenteel nauw samen met de Conny Janssen tour, een professionele dansgroep waarvoor ik muziek heb geschreven. Samen met Frans Verburg heb ik muziek van Karma bewerkt en nieuwe muziek geschreven. Werken voor Conny Janssen is voor mij een hele eer. De muziek die ik voor de tour heb geschreven bevat ook bewerkte nummers van ‘Karma’. Ze zijn soms wat langer gemaakt of van vorm verknipt.  Bijvoorbeeld de nummers ‘Karma’, ‘Out Of Sea’ en ‘Simple Words And Touches’. Ik heb verder ook zin in om nieuwe muziek te maken. Muziek met meer teksten en elektronica. En het mag misschien wel dansbaar worden.” We hebben nog tijd voor wat foto’s bij het Maritiem museum. Daarna stapt Ming op haar oude fiets met kralen om de spaken, en gaat repeteren met de dansgroep van veteraan Conny Janssen. Vanwege haar felrode haar kan ik haar gemakkelijk volgen, terwijl ze wegfietst over de Coolsingel naar de Weena. Ze heeft alle stoplichten mee, en ik hoop dat het ook meezit met haar muziekcarrière.

Deel via social media: