Zoek...
INTERVIEW
DOOR JAN KLUPPER
2011-09-06 07:00:00 • 5 min lezen

My Brightest Diamond

‘My Brightest Diamond’ is een muzikaal project dat wordt geleid door zangeres Shara Worden. Met een achtergrond in opera en een familie vol multi-instrumentalisten heeft ze een geluid dat ze blijft ontwikkelen. Na twee studioalbums en een remixalbum komt binnenkort ‘All Things Will Unwind’ uit. Een goed moment voor Mpodia om Shara Worden wat vragen te stellen.

Wat is het grootste verschil tussen je nieuwe album ‘All Things Will Unwind’ en de andere albums; ‘Bring Me The Workhorse’ (2006), ‘Tear It Down’ (2007) en ‘A Thousand Shark’s Teeth’ (2008)? Voor dit album zijn we akoestisch gegaan. Ik houd erg van electronica, maar ik wilde kijken wat er gebeurt als we dat allemaal weghalen en terug naar de basis gaan. Het is eigenlijk één groot experiment. Het zorgt er wel voor dat het album uiteindelijk veel aardser en eerlijker voelt dan de vorige albums. De opnames zijn veel minder bewerkt, waardoor de limieten die bij muziek maken natuurlijk aanwezig zijn terug te horen zijn op het album. We hebben die niet weggewerkt met de computer.

Veel artiesten vergelijken het uitbrengen van een nieuw album met het krijgen van een kind. Zelf heb je vorig jaar een zoontje gekregen en je staat nu op het punt ‘All Things Will Unwind’ uit te brengen. Zou je zeggen dat die vergelijking juist is? Ik vind van wel, want je spendeert veel tijd aan het schrijven van en het broeden op nummers en bij het opnemen en het uitbrengen van het album moet je alles er in één keer uitduwen. Het verschil is wel dat het album na het uitbrengen niet meer van jezelf is, je moet het loslaten. Zodra iemand het hoort maakt diegene het zich eigen. Dat was bij dit album wel moeilijker dan bij de vorige albums, omdat het tot stand kwam als live album. Daardoor voelt het alsof het veel dichter bij mij en de band staat, alsof het echt van onszelf was. Toen we het album daadwerkelijk gingen opnemen in de studio voelde het alsof we het moesten loslaten.

Op welk aspect van ‘All Things Will Unwind’ ben je persoonlijk het meest trots? Ik vind het fijn dat het een erg divers album is geworden met veel verschillende stijlen en nummers. Daarbij horen ook veel stijlen die ik me tot nu toe niet eigen heb kunnen maken. Er zijn veel verschillende invloeden op het album terug te vinden waaronder jazz, soul, Nick Drake, Violent Femmes enzovoorts. Het is lastig om met al die invloeden een eigen geluid te creëren, zonder dat het lijkt alsof je kopieert. Ik hoop dat dat op dit album gelukt is.

Een aantal nummers op ‘All Things Will Unwind’ lijken een diepere politieke betekenis te hebben. Is dat om mensen iets te leren of is het meer iets persoonlijks; een manier om je eigen kijk op de wereld naar buiten te brengen? Dit was eigenlijk het eerste album waarop ik echt iets politieks te melden heb. Ik ben recentelijk weer terug verhuisd naar Detroit waar ik dagelijks racisme, classicisme en onrecht tegenkom binnen mijn eigen gemeenschap. Daarnaast is er tegenwoordig zoveel mis met het milieu en de wereld dat ik vond dat ik er wel iets van moet zeggen. Het is wel dubbel. Ik ben me er van bewust dat verandering pas komt als je er zelf mee begint, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik houd zelf ook van luxe en comfort, maar tegelijkertijd is het onmogelijk om de situatie zoals die nu is te negeren. Ik vind dat ik geen recht heb om mensen de les te lezen als ik er zelf niets aan doe. Dit komt terug in het nummer ‘Be Brave’.

Waar haal jij je inspiratie uit voor het schrijven van nieuwe nummers? Dat kan van alles zijn: beelden, mensen die ik tegenkom, muziek die ik hoor, gesprekken. Eén van mijn favoriete anekdotes van dit album is de inspiratie die ik kreeg voor ‘Everything Is In Line’. Ik was op een verjaardag van een kind dat vijf werd en er was een meisje dat mij vertelde dat zij vorig jaar voor haar vijfde verjaardag een heliumballon had gekregen die weg was gevlogen. Toen keek ze ons recht aan en zei ze: “ooit ga ik omhoog in een luchtballon en ga ik hem zoeken”. Het was alsof ze wilde testen of we haar geloofden of niet, het was een heel vreemd moment. Dit komt terug in het nummer als een persoon zegt: “one day I’m gonna sail across the mountains in a hot airbaloon” en de andere persoon antwoord met: “I don’t doubt you, no I don’t doubt you, I won’t doubt you, no I won’t.” Daarmee komt het moment terug waarin je probeert het geloof in iets te bevestigen.

Het laatste nummer op All Things Will Unwind is een slaapliedje voor je zoontje. Op welk moment heb je dat nummer geschreven? Volgens mij was dat in november, toen hij een aantal maanden oud was. Het is een apart nummer dat bijna verloren is gegaan. Het is zo’n nummer dat zichzelf schreef in drie minuten en wat ik heel zachtjes in mijn computer heb ingezongen. Het voelt zo persoonlijk dat ik het eigenlijk niet wilde delen met de wereld. Uiteindelijk ben ik wel blij dat het op het album terecht is gekomen. Het is één van de meest speciale nummers op het album.

In een interview een aantal jaar geleden heb je gezegd dat je meestal in tegenstellingen werkt en dat je na het afsluiten van één ding meteen een hele andere richting op gaat. Welke richting wil je op, nu dit album af is? Ik werk inderdaad vaak in tegenstellingen. Als je iets hebt afgerond, ontstaat er direct een vacuüm dat opgevuld wil worden. Er ontstaat weer ruimte om te dromen en nieuwe dingen te bedenken. Ik heb dan vaak de behoefte om iets heel anders te doen dan ik daarvoor heb gedaan. Nu ben ik eigenlijk van plan om nummers te schrijven die in de buitenlucht werken. De muziek op ‘All Things Will Unwind’ is erg zaalgericht geschreven. Als je instrumenten mee naar buiten neemt, klinken ze heel anders dan wanneer je ze binnen in een ruimte speelt. Ik wil nu graag muziek schrijven die meer ritmisch en samenhangend is en daardoor ook goed werkt als je het buiten speelt.

Deel via social media: