Zoek...
INTERVIEW
DOOR JAN KLUPPER
2013-05-07 07:00:00 • 10 min lezen

Orlando: We blijven doen wat we doen.

 

Is muziek schrijven voor jou iets persoonlijks, of ben je er tijdens het schrijven al mee bezig dat het voor een publiek gespeeld gaat worden?

Voor mij is muziek schrijven wel iets persoonlijks. Ik denk er wel over na of het gaat werken op het podium, met de band. De harmonieën en blazers moeten er wel bij passen, anders werkt het nummer niet. Ik ben dus wel bezig met het feit dat het voor een publiek gespeeld moet worden, maar dat komt pas later in het proces. Het begint allemaal toch bij mij, bij wat ik voel of denk. Dat maakt het schrijven van nummers uiteindelijk wel persoonlijk.

 

Het debuutalbum heet ‘The Early Warning Company’, naar één van de nummers op de plaat. Was die titel snel gekozen, of waren er nog meer opties waar je tussen twijfelde?

Toen het album eenmaal af was, was het voor mij al wel snel duidelijk dat dit de titel zou worden. Toen ik het nummer schreef had ik niet per se het idee: “dit zou een goede album titel zijn.” Maar toen de collectie nummers af waren voelde het eigenlijk alsof de titel van het nummer op alle nummers sloeg. Het gaat allemaal om zoeken, keuzes maken, jong zijn en groeien. De titel “The Early Warning Company” werkt als overkoepelend thema. Bovendien vond ik het gewoon mooi klinken. Ik vind het belangrijk dat zinnen een mooie klank hebben.

 

Waar haal je je inspiratie meestal vandaan?

Ik haal eigenlijk vooral veel inspiratie uit films. Ik houd heel erg van films kijken en als ik dan iemand iets moois hoor zeggen kan ik daar al inspiratie uit halen. Ik ben gefascineerd door de klanken van zinnen. Bijvoorbeeld de zin “What fits like a glove  and strikes like a fist” uit het nummer “What Fits Like A Glove” dat niet op het album staat maar dat we vanavond wel gaan spelen. Ik kan er echt van genieten hoe zoiets klinkt. Daarnaast raak ik ook heel erg geïnspireerd door sfeer en muziek. Als ik muziek luister en ik krijg inspiratie, dan zet ik de muziek ook meteen af en begin met schrijven. Wat mij ook nog leuk lijkt is een collectie nummers schrijven door steeds nummers heen en weer te schrijven met iemand anders, als een soort van muzikale dialoog. Misschien is dat iets wat ik in de toekomst nog ga doen.

 

Ben je zenuwachtig voor de laatste show van de clubtour?

Ik ben eigenlijk nooit meer echt zenuwachtig voor optredens. Hoe vaker je iets doet, hoe meer het went denk ik. Ik vind alleen radio- en tv optredens nog eng. Dat is zo’n momentopname! Ik kijk die ook nooit terug. Ik heb het wel eens gedaan, maar dan kijk ik het eerst met het geluid uit. Ik ben gewoon te kritisch denk ik; ik ga alleen maar letten op hoe het beter kan.

 

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Ik kijk uit naar de zomer. Binnenkort spelen we op de Beschaving en op Oerol. Daarnaast heb ik nu net een album afgemaakt met mijn andere band, Wooden Saints. Daar gaat straks dus ook veel mee gebeuren. Verder heb ik heel erg zin om aan nieuwe nummers te werken, maar daar heb ik even rust voor nodig. Ik wil graag een weekje weg, misschien naar Schiermonnikoog. Mijn vader heeft daar een huisje. Ik schrijf het beste als ik een beetje kan lanterfanten. De afgelopen tijd was druk. Tot nu toe hebben we ons voornamelijk laten meevoeren. Het hele proces met Orlando: het album, de tour, het vorderde gestaag. Wij groeien en ons publiek groeit mee. Het is heel prettig om steeds zelf een nieuwe stap te kunnen nemen. We hoeven niet te haasten en kunnen doen wat we willen doen als we daar klaar voor zijn. Dat voelt vrij en geeft ruimte om ook weer nieuwe dingen te maken en te leren. Dat gaan we doen. En daar heb ik veel zin in. Blijven doen wat we doen.

Deel via social media: