Zoek...
INTERVIEW
DOOR JAN KLUPPER
2009-05-17 07:00:00 • 4 min lezen

Spinvis / 14 mei 2009

Na een schitterend optreden in Theater De Bussel komt Erik de Jong, beter bekend als Spinvis, de foyer ingelopen. Hij gaat nog even wat handtekeningen zetten op cd’tjes voor de fans. Daar wordt ook gelijk het beeld dat je snel van hem hebt bevestigd, Erik is een behoorlijke sympathieke vent, zonder sterallures. Hij is niet te beroerd om even iemand te woord te staan en gelukkig wil hij ook even voor Muziekpodia een interview doen.

De kleine rechthoekige mp3-speler die ik bij me heb om het gesprek even op te nemen doet hem gelijk denken aan de sciencefiction film “The Man Who Fell To Earth” met David Bowie. Hierin zijn dergelijke apparaten de orde van de dag. Naast sympathiek is Erik ook nog eens relaxed, wat helemaal niet erg is voor zo’n eerste interview.

Hoe kwam je er bij om solo te gaan optreden, omdat je eerst een band mee op tour nam? “Mijn muziek maak ik alleen in mijn laboratorium, de studio, dus alles wat je op cd hoort heb ik ook alleen in elkaar gezet. Als je dat naar het podium wilt vertalen kan dat met een band of orkest en dan geef je je over aan die muzikanten. Ik vertel de drummer wel wat hij moet spelen, maar hij heeft zijn eigen feel, zijn eigen wereld die hij meeneemt en dat geldt voor alle muzikanten. Ik was juist zo benieuwd hoe het zou zijn als ik dat niet zou doen. Daardoor zocht ik naar manieren om de studio situatie naar het podium te vertalen, want juist de mechanische herhaling van een loop heeft een specifiek karakter en dat vind ik mooi. Als er bijvoorbeeld iets in zit wat niet helemaal klopt en dat gaat door en door, dan heeft dat een soort romantiek die ik mooi vind passen bij de teksten die ik schrijf. Goed, je kan ook een laptop neerzetten en klikken, dat doen dj’s natuurlijk, maar toen heb ik deze vorm gevonden, mensen gefilmd in hun huis, en die video’s geloopt en mijn voorstelling. Gelijkertijd ook met geluiden en loops die in elkaar over lopen, dus eigenlijk sta je in de keuken, je ziet hoe het gemaakt wordt en dan is het toch een liedje.”

Eigenlijk zie je dus live hoe het album gemaakt wordt. “Ja, het natuurlijk wel theatraal en gaat het niet exact zo, maar je hebt wel een aardig idee hoe het in elkaar zit.”

Je gebruikt in je voorstelling drie schermen, maar vind je het niet lastig dat je dan aan die video gebonden bent of heb je daar nog vrijheid in? “Eigenlijk ben ik wel aardig van elastiek, het is nog helemaal open, ik kan dingen aanzetten of uitzetten. In mijn oortje heb ik geheime informatie, er zit een klik, dus ik weet precies als ik een loop maak hoe de snelheid van de muziek gaat verlopen en hoe die zich verhoudt tot de snelheid van de video’s. De ene keer is dat wat ingetogener en de andere keer is dat wat uitbundiger, dat is net als met een band, je hebt verschillende dynamiek en dat is nu ook. Er staan natuurlijk dingen vast, maar dat is met een band ook.”

Je bent steeds vernieuwend bezig, nu ook weer met deze voorstelling. Eerder heb ik niet gezien dat video op deze manier gebruikt werd. “Nou, ik heb het natuurlijk niet uitgevonden, er gebeurt wel een hoop op dat vlak, maar dan heb je het meer over theatervoorstellingen en moderne dans, daar wordt een hoop interactie met video gedaan. Maar zo, met gewoon liedjes ken ik ook niet zozeer.”

Heb je ook een idee wat je nog meer wilt vernieuwen? “Dit spelletje leent zich wel voor nog veel meer, want nu ik het gebruik krijg ik ideeën over wat verder nog kan. Bijvoorbeeld schermen zo groot als een deur, maar dat kost weer heel veel geld, maar zo blijf je wel dromen en probeer je voort te bouwen op wat je al aan het doen bent.”

Binnen de grenzen van wat haalbaar is. “Ja en ik ben niet een autonome kunstenaar in de zin dat ik wel een publiek te bedienen heb. Dus je zoekt een midden tussen wat commercieel verantwoord is en wat je kunst vraagt en dat is het leuke van popmuziek. Soms vraagt de kunst wat net te vreemd is voor de mensen en dan moet je het iets toegankelijker maken, en dat vind ik leuk om te doen.”

Naar mijn mening ben je daar zeker wel in geslaagd. Kunnen we ook nog een echt studioalbum van Spinvis verwachten? “Ja ja zeker! Wat nu komt is het officiële derde album. Die staat nu al behoorlijk in de steigers, maar je moet langzaam, geduldig en secuur werken, want alles zit in de details. Het heeft geen zin om een deadline te stellen, als het niet goed is, is het niet goed. Het is een cliché, maar het is echt waar. Ik werk heel erg hard, elke dag weer een beetje, maar dat gaat gewoon langzaam. Maar het wordt wel heel erg tof en ergens volgend jaar is ‘ie wel klaar. Het is niet goed om te zeggen, dan en dan is het wel af, daar heb ik wel van geleerd. “

Dan komt er natuurlijk ook een grote druk op te staan. “Dat is logisch, als ik tegen de platenmaatschappij zeg, hij is in februari af, dan gaat de machine rollen. De promotiemachine wordt aangezet, je kent het allemaal wel. Eigenlijk denk je dan, ik had het nog wel na willen mixen, maar ja, te laat. En dat is eigenlijk gewoon stom, want je hebt het wel over iets waarvan je hoopt dat het over 30 of 40 jaar nog gedraaid wordt. Die weet dan echt niet meer of jij je deadline moest halen, het gaat om de muziek.”

Het is fijn dat je die ruimte ook krijgt van de platenmaatschappij. “Ja, maar platenmaatschappijen zijn ook niet gek. Ze weten dat het niet zo werkt met Spinvis, het gaat echt om de kwaliteit. Daarnaast kan je mij natuurlijk ook niet dwingen, dan sturen ze politie maar.”

Wat voor muziek luister je zelf op het moment? “Ik luister nu veel Vampire Weekend, en dat grijpt echt terug op Talking Heads en dat vind ik echt wel de beste band aller tijden, daar blijf ik echt naar luisteren. Daarnaast luister ik ook graag naar Gorillaz en The Good The Bad And The Queen, liedjes met een dubfeel. Eigenlijk allemaal ritmisch gestuurde muziek, want ik ben wel echt van de dansmuziek. Dan wel liedjes, dus geen techno, maar liedjes en dans en Talking Heads hebben dat eigenlijk heel goed bij elkaar gebracht. Het is heel cool als je dat kan, dat zoek ik ook echt.”

Hierbij eindigde ons gesprekje na een bedankje voor het niet stellen van de vraag: Wat betekent Spinvis? Wie het nog wil weten, verwijs ik graag naar Google. Verder kijk ik uit naar nieuw werk van Spinvis en hoe er op deze tour verder gebouwd gaat worden. Ik ben benieuwd!

(interview: Paul Büch / Mpodia, foto: Matthijs Hakfoort / Moodphoto.eu)

Deel via social media: