Zoek...
INTERVIEW
DOOR JAN KLUPPER
2007-01-01 07:00:00 • 5 min lezen

Tom Beek / 6 juni 2008

's-Hertogenbosch.

Wat is je muzikale achtergrond? Ik ben altijd een muziekfreak geweest. Als kind had ik continu de radio aan. De eerst kennismakingen met drummen en pianospelen waren nog niet overtuigend. Vanaf mijn 13e speel ik saxofoon, en speelde al snel in allerlei bandjes, en trad op tijdens schoolfeesten. Ik raakte steeds meer in jazz geinteresseerd en ging naar jamsessies en concerten in jazzcafe The Duke in Leiden. Daar heb ik veel goede muzikanten leren kennen en veel van geleerd. Na de middelbare school ging ik naar het conservatorium: eerst in Den Haag, daarna in Hilversum (wat nu Amsterdam is). Intussen ging ik steeds meer optreden, het werd steeds leuker, ik werd steeds serieuzer. In 1995 ben ik afgestudeerd. Sindsdien ben ik freelancer.

Hoe ben je in de jazz terecht gekomen? Het woord jazz zegt me niet zoveel. Het belangrijkste is met gelijkgestemden om te gaan (muzikanten maar ook liefhebbers), naar concerten te gaan en vooral veel muziek te luisteren. Ik ben er echt in gedoken, omdat ik zoveel moois tegenkom - en dat is nog steeds zo. Net als een plant, groei je vanzelf naar het licht, naar de dingen waar je energie van krijgt. Met spelen werd ik steeds serieuzer: ik ben gaan oefenen, repeteren, dingen ondernemen, en gaan optreden. Overigens heb ik me nooit beperkt tot één stijl muziek, dus of het nu jazz heet of niet, dat interesseert me niet zo. Muziek is sfeer, een gevoel, een verhaal. Daar hou je van of niet. En in mijn geval - dat maakt mij een muzikant - gaat het verder dan alleen luisteren. Ik voel ik de behoefte om muziek zelf te spelen en te onderzoeken.

Hoe is het quintet Tom Beek ontstaan? In de zomer 2005 heb ik mijn eerste eigen cd gemaakt, de basisbezetting daarvan is mijn kwintet. Ik heb de mensen gezocht met wie ik het liefst wil spelen, die ik helemaal vertrouw, van wie ik de input waardeer, en die goed omgaan met alle muzikale variabelen: recht, swing, electrisch, akoestisch, contrabas/basgitaar. De muziek vereist nogal wat bagage en flexibiliteit, blijkt nu. Verder moeten ze een muzikale klik hebben met elkaar. De combinatie van mensen is heel belangrijk, ook hoe ze op elkaar reageren als persoon. Je bent toch met elkaar op pad, je moet zorgen dat je een leuke tijd hebt. Het prikkelt de creativiteit.

Je speelt ook nog in andere bands: welke en wat vindt je bijzonder aan elke band? Ik vertel je graag wat over de drie bands waar ik nu het meest mee speel. The Jazzinvaders hebben al veel succes gehad, en nog enorm veel potentie. Ik hou ervan om in clubsfeer te spelen, om mensen te veroveren met mijn muziek. Het geeft een bepaalde kick. The Jazzinvaders brengen een mix van jazz en dansbare beats. Het voelt goed om op die manier veel energie te geven. Drummer en producer Tim is een supermuzikale vent, waar ik een hele sterke klik mee voel. Bovendien speel ik heel graag met Jan van Duikeren, dus het is een heel goed excuus om wat vaker met hem te spelen. Het is een goeie club. Ik hoop dat we naar Japan kunnen, onze tweede cd is daar ook weer heel goed ontvangen, het lijkt me geweldig om daar te spelen. The Pitch Pine Project is een fusionband, opgericht door bassist Udo Pannekeet, die ook de meeste stukken schrijft. Het is een groep fantastische muzikanten met veel plezier en energie. Ik heb een hele mooie rol in deze band, ik kan echt helemaal stretchen. De band die we met elkaar hebben, is heel belangrijk geweest voor mijn ontwikkeling als muzikant. Ik ben door de PPP enorm gegroeid. En het einde van onze collectieve groei is nog lang niet in zicht. Ook speel ik met zanger Kasper van Kooten. Ik ben een grote fan van hem en ik maak er graag een sport van om hem zo goed mogelijk te begeleiden. Met zang spelen is zowiezo iets wat ik heel graag doe, het daagt me uit. Als je een grote saxofonist wilt zijn, moet je goed een melodie kunnen spelen. Kunnen spelen wat de muziek vraagt, net als acteren. Ik ben gek op kleine liedjes, waar ik met een paar noten een verhaal kan kleuren. Soms zit alle energie in één lange noot. De uitvoering, de energie, de sound en de timing, alles moet in één keer kloppen, het vereist veel concentratie. Mijn perfectionisme kan ik daar goed in kwijt. Heel anders dan een jazzimprovisatie. Laatst dacht ik: hey ik heb eigenlijk best wel een lekker geluid op die sax. Ook deze groep bestaat al enkele jaren en dat is goed te horen, we zij heel hecht, veel meer dan alleen muzikaal, en kunnen elkaar blindelings vinden op het podium. Wat het spelen met al deze bands gemeen heeft, is dat het altijd voelt alsof je op schoolreisje gaat met je beste vrienden.

Je hebt zoveel mensen begeleid, met wie vond je dat nu heel erg uniek? en waarom? Dat wordt een lang verhaal ;-) Ik beschouw alle ervaringen die ik heb, als een enorme rijkdom. Ik ken zoveel geweldige muzikanten, ik verbaas en verwonder me er nog dagelijks over. Al was het alleen maar omdat je in elke muzikant heel veel dieptes kunt ontdekken. Iedereen ontwikkelt zich. Het gebeurt heel vaak dat er mooie vriendschappen ontstaan, dat is een groot kado van dit muzikantenbestaan. Ik geloof niet dat ik een keuze kan maken nu .. Maar een paar ontmoetingen waren heel bijzonder. Met Pat Metheny spelen (North Sea 2003) was een ongelooflijke ervaring. Zijn energie voelen, samen spelen, de paar magische momenten waarop zijn gitaar en mijn sax samensmolten. De toewijding waarmee hij speelt, alle energie zit in die muziek, het was een spirituele ervaring die op mij als mens heel veel indruk heeft gemaakt. Heel recent speelde ik met Candy Dulfer, dat was ook een geweldige ervaring. Zij is zo bijzonder, ze maakt er gewoon een groot feest van! Wij zijn er misschien aan gewend, maar het is echt een enorm talent wat zij heeft. Ik ken niemand met zoveel blije energie. Ze geeft iedereen in het publiek en op het podium het gevoel dat ze familie van elkaar zijn. Zangeres Monique Bakker en gitarist Ulco Bed, die ook bij Candy spelen, behoren tot de allerbeste muzikanten die ik heb gehoord - ooit. Het gaat om energie. Ik heb ook veel met Michiel Borstlap gespeeld, die kan ook zo prachtig spelen, met spanning en leegte. Met Pitch Pine Project traden we op met Randy Brecker, dat gaf me ook vleugels. Je staat toch op het podium die muziekgeschiedenis heeft geschreven. Ik heb jarenlang met zangeres Francien van Tuinen gespeeld dat vond ik altijd geweldig omdat haar stem en mijn sax zo mooi met elkaar vind mengen. Er zijn zulke goeie vocalisten met wie ik mocht werken: Trijntje, Lodewijk van Gorp, Wies Ingwersen, Edsilia Rombley, Esther Hart, Marlayne Sahupala. En Madeline Bell niet te vergeten, over energie gesproken! Van een heel andere orde is Martin Fondse. Ik vind hem echt een fenomeen. Hij haalt in iedereen iets heel creatiefs naar boven, echt te gek. Ik speel al zo'n twintig jaar met Martijn van Iterson en iets korter met Karel Boehlee, Peter Tiehuis en Martijn Vink, maar dat vind ik nog steeds super-inspirerend. Er zit zoveel diepte in hun muzikaliteit. Ze spelen vanuit een hele rijke traditie, en toch is alles in het hier en nu. Er zijn zoveel talenten. Hans Vroomans, Jasper Soffers, Arno Krijger, Ferhan Otay, Marco Kegel, Lucas van Merwijk, Marcus Olgers, Ruud Jacobs, Bert Joris, Berthil Busstra, Stefan Lievestro, Laatst kwam ik erachter dat ik al meer dan vijfduizend optredens heb gedaan, toch best veel.. Dus neem me niet kwalijk als ik nu ergens niet op kom.

Je bent een veelzijdig mens: kan je iets vertellen over de muziek voor radio en tv-commercials die je schreef? Ik heb thuis een studio, opgebouwd vanuit de Apple computer met het programma Logic. Daar ben ik gewoon in gaan pielen voor mezelf. Op een gegeven moment ben ik opdrachten gaan doen. Loungemuziek. Dat werd steeds professioneler. Ik heb goede spullen gekocht: microfoon, afluistering, converters, kabels, plugins. Toen is het balletje gaan rollen. Ik leerde mezelf editing, mixen, masteren, sounddesign en werken met video. Mensen uit de reclamewereld vroegen mijn hulp bij het componeren en arrangeren, mixen en produceren van allerlei muziekjes. Varierend van radio-commercials, tv-commercials, tv-tunes, spelletjesprogramma's, muziek bij bedrijfsfilms .. Dat heb ik een paar jaar gedaan. Ik ben een soundfreak, en ik kan me er vreselijk in verliezen om iets moois te maken, om tot het gaatje te gaan. Bovendien ben ik gek op het werken met beeld. Maar ineens zat ik drie dagen carnavalsmuziek te maken en toen dacht ik: hier klopt iets niet. Toen ben ik lekker weer Joe Henderson-platen gaan draaien. Het is wel verleidelijk om thuis in de studio te werken. Het kost tegenwoordig geen drol meer om dingen thuis goed te laten klinken. Ik doe nu regelmatig studiowerk vanuit huis voor opdrachtgevers. Werkt als een speer via Internet. Maar dat beperkt zich tot het inspelen van saxofoonpartijen en blazers-arrangementen. Dat is ook precies wat ik heel goed kan. En als ik het niet kan geef ik ze het nummer van Allard Buwalda of Jel Jongen. Mixen besteed ik uit. Heerlijk. Ik ken genoeg mensen die dat veel beter kunnen dan ik. Verder componeer ik voor mezelf. Mijn energie en mijn tijd zijn beperkt. Ik ben blij dat ik nu doe waar ik het meest gelukkig van word. Al zou ik nog meer willen schrijven.

Je hebt de koningin ontmoet? Wat speelde je toen? In 1999 volgens mij, heb ik met de band Sonny's Inc. opgetreden op de bruiloft van Prins Maurits. Dansmuziek, feestje bouwen. Maurits heeft nog meegedaan met ons op het podium. Leuke mensen allemaal. Hele goede sfeer. In 1998 had ik ook al eens op het Paleis 't Loo gespeeld. Juliana was er toen ook. Dat vond ik wel bijzonder. Dat is de koningin uit mijn jeugd.

Wat heb je voor TV gedaan? Ik ben op tv geweest met Karin Bloemen, met Michiel Borstlap, in de begeleidingsband van Paul de Leeuw. Het meeste andere dingen zijn bij spelprogramma's en dat soort dingen. Ach ik kijk zelf nooit tv, en ik doe die dingen soms omdat het een leuke manier is om geld te verdienen. Ik ben gezegend met leuke collega's.

Waar kunnen mensen iets van je leren behalve van je Cd's en je live optredens? Ik geef prive-les. Maar niet aan iedereen. Het moet ook leuk zijn voor mij. Daarnaast geef ik wel eens workshops en masterclasses. Ik zou zeggen: hou mijn website in de gaten. Overigens kun je je daar abonneren op mijn nieuwsbrief.

Je hebt je eigen homestudio / platenlabel? Hoe heet dat, en wat doe je ermee? Mijn studio gebruik ik om saxofoonpartijen in te spelen voor opdrachtgevers. De studio is daar ook op ingericht, ik heb geen drumhok ofzo. Daar zijn weer andere studio's voor. Daarnaast gebruik ik de studio als gereedschap bij het studeren, arrangeren en componeren. Mijn label is een manier om helemaal zelf in de hand te houden wat ik onder eigen naam uitbreng: welke muziek, hoe het eruit ziet, wat het kost, wie wat betaalt, en wat er gebeurt met het geld dat er binnenkomt. Wat ik ermee doe is cd's uitbrengen en die in de markt zetten. Zoals je weet is de markt beperkt. Het komt erop neer dat mijn muziek op iTunes staat en dat mijn cd's in de winkels liggen en overal te koop of te bestellen zijn. Het is eigenlijk een mooi visitekaartje, dat ik bovendien ook nog kan verkopen bij live-optredens. Er zijn er meer van verkocht dan ik had verwacht. Ik ga er zeker mee door.

Kunnen anderen artiesten daar ook terecht? Nee. Maar het is niet ondenkbaar dat ik ooit iemand uitnodig om een plaat te maken onder mijn label.

En dan ben je in de laatste plaats ook nog eens saxofonist? In de laatste plaats? In de eerste plaats bedoel je! Saxofoon spelen is mij lust en mijn leven, ik raak er nooit op uitgekeken, ik kan het dagen achter elkaar volhouden. Het is mijn basis. Muziek vult mijn leven. En ik word elke dag opnieuw verliefd op de klank van de saxofoon.

Wat is er naast muziek nog meer belangrijk voor je? Je zou het misschien niet denken ;-) maar ik heb net als ieder ander een prive-leven. Ik hou erg van films, fotografie, lezen, reizen, koken en wijn. Ik dans graag en hou van buiten zijn. Ik vind het heerlijk om lekker te hangen met vrienden en vriendinnen. Lekker eten, lachen, muziek luisteren, beetje dollen. Ook probeer ik mezelf steeds te ontwikkelen. Ik heb behoorlijk wat meegemaakt inmiddels en het belangrijkste is om je vrij te voelen in het hier en nu. Als dat lukt, is het al heel wat. En ik zoek nog een leuke vrouw, als je nog iemand weet?

Deel via social media: